[ทางเข้าเมืองโผหยางทิศตะวันออก] ท่าเรือกั๋วไท่

ท่าเรือกั๋วไท่

{ เมืองโผหยาง }

【ท่าเรือกั๋วไท่】

เมืองท่าเก่าแก่ของเจียงหนาน จุดหมายปลายทางของพ่อค้า
และเหล่านักเดินทางต่างแดน ผู้แสวงหาโชคในดินแดนฮั่น
คลื่นลมแรง มรสุมในทะเลราวกับปีศาจร้ายที่พรากความหวัง
แต่หากผ่านหมื่นคลื่น รอดพ้นจากการเป็นอาหารของสัตว์ทะเล
นั่นก็หมายถึงโอกาสมากมายที่หลั่งไหลเข้ามายังท่าเรือแห่งนี้

ทุกท่านสามารถมาโรลเพลย์ทำงานพาร์ทไทม์ประจำวัน
ค่าจ้าง: 100 อีแปะ - 12 EXP (รายวัน)

{ วิถีชีวิตคนสันโดษ }

[ดูคู่มือการเก็บทรัพยากรส่วนตัว]

(1) ติดตั้ง "เบ็ดตกปลา" ชนิดใดก็ได้ (สามารถหาซื้อได้จากร้านอุปกรณ์)

(2) เขียนโรลตกปลาตามคู่มือด้านบน
(3) ระบุท้ายโพสต์เลือกปลาที่จะตก โดยแต่ละพื้นที่จะมีปลาแตกต่างกัน

{ โบนัสพิเศษ }
(1) หากเป็นคนลักษณะนิสัยสันโดษ ได้รับโบนัส x2

{ ปลาที่พบบริเวณนี้ }
(1) ปลาหม่าเจียวยวี
(2) ปลาทูน่า
(3) หอยนางรม

* มีโอกาส 0.1% ตกได้ปลาหิมะ หรือ กุ้งมังกร - นิสัยสันโดษ 0.5% *

{ คู่มือการใช้บริการข้ามแม่น้ำ }

คนเรือ

พวกเจ้าจะข้ามฟากงั้นเหรอ มานี่สิข้าจะพาไป

  

(1) ตรวจเช็คจุดหมายพิกัดที่ท่านจะไป โดยท่าเรือนี้จะพาคุณข้ามฟากไปยังมณฑลดังนี้:

เจียงตู , หวยอิน , เหิงเจียง , สู่เซียน , เจียงเซี่ย , เจียงหลิง ,

เมืองหลินเซียง , เมืองหลินหยวน , เมืองฉางซา , เมืองกุ้ยหยาง , เมืองเจียงโจว

(2) เขียนโรลสร้างสตอรี่ข้ามฟาก เลือกพิกัดที่ท่านจะข้ามฟาก

(3) จ่ายเงินให้คนเรือก่อนเขาพาท่านพายเรือข้ามไป 5 ตำลึงเงิน + ภาษีเมือง 5% = 6 ตำลึงเงิน

(โอนมาไอดี Webmaster)

(4) จากนั้นให้ท่านเขียนโรลสร้างสตอรี่ขึ้นฝั่ง ที่ พิกัดเมืองเป้าหมายอีกฟาก

หมายเหตุ: กรณีมีผู้ติดตาม หากจะพาพวกเขาไปด้วยให้ท่านจ่ายเงินค่าหัวพวกเขาด้วย หรือ ให้รอที่นี่ก็ได้

Lizixuan ดี

เตรียมใจให้พร้อมสรรพ

        สิ่งที่สตรีนางนั้นไตร่ถามหลี่ซีซวน  ทำเอาต้องมาครุ่นคิดว่าแท้จริงที่สัญจรทั่วแผ่นดิน  ในใจประสงค์สิ่งใดกันแน่  โจ่วซือที่เฝ้าติดตามเป็นนิจทุ่มทรัพยากรมิใช่น้อย  หลังจากแยกกันที่อันติงและนางมีจดหมายนัดหมายให้ไปพบกัน  ป่านฉะนี้เขายังทำตัวล่องลอยไม่สนใจนางอีกเลย  แวะซักนิดยังไม่เฉียดเข้าใกล้  ประพฤติตัวเจ้าสำราญ สัญจรไปทั่วทุกเมือง กระทำสิ่งใดล้วนถามแค่ใจตัวเองเท่านั้น  

        เขาออกจากหอนางโลมควบม้าลงมายังเมืองโผหยาง  เส้นทางไม่ไกลกันนัก  ควบม้าไม่นานก็เดินทางมาถึงท่าเรือของเมืองโผหยาง  มันเป็นท่าเรือการค้าสำคัญ  เรือสินค้าของบรรดาพ่อค้า วานิชแล่นมาจอดที่นี่เป็นประจำ  ยังเห็นมีคนต่างถิ่นเขาเดินทางมาท่าเรือแห่งนี้ด้วย  หลี่ซีซวนจ้างเรือที่สามารถบรรทุกม้าของเขาเองไปด้วยได้  แล้วลงเรือออกจากท่าเรือโผหยางทันที

ระหว่างนี้ที่เรือกำลังแล่นผ่านคลื่นลมในทะเล  ครุ่นคิดในใจเสมอว่าเมื่อถึงโรงน้ำชาประจัญหน้ากับบิดา  เขาควรประทำสิ่งใดก่อนแต่มีน้องสาวย่อมวางใจได้ส่วนหนึ่ง  ปัญญาของนางทำให้นางรอดพ้นภัย  ไม่รู้ว่าครานี้ปัญญาของน้องสาวจะช่วยให้เขารอดพ้นภัยได้หรือไม่  มองดูคลื่นลมซัดเข้ามายังไม่น่ากลัวเท่าความพิโรธของเถ้าแก่หลี่  ขุนนางผู้ใหญ่กล่าวสิ่งใดล้วนต้องให้ความเกรงใจถึงสี่ส่วน  ปัญญาของเถ้าแก่หลี่คนในวงราชการชอบมาขอคำปรึกษาเสมอมา  เนื่องจากว่าเถ้าแก่หลี่มองการเมืองในวงขุนนางปรุโปร่ง  ทว่าชอบแสร้งว่าไม่รู้ทำตัวเช่นคนหูหนวกตาบอดเสมอ  พลันไม่นานเรือจอดเทียบท่าเรือห้วยอิน  เขาลงจากแพพร้อมกับม้าคู่ใจ

Weibin ชั่ว

ภายใต้แสงอาทิตย์ที่สาดส่อง เรือที่เว่ยปินนั่งมาก็เข้าเทียบท่าอย่างปลอดภัย  
"ถึงแล้วขอรับนายท่าน" คนเรือเรียกเตือนเว่ยปินที่นั่งหลับตาเหม่อลอยเหมือนคิดอะไรอยู่



"อืม... หากเจ้ายังว่างก็รอรับข้ากลับด้วยข้าทำธุระแค่วันสองวันก็กลับ"


เขาพูดจบก็รีบลงจากจากเรือเลยเวลาที่นัดกับเป้าหมายมาหลายวันกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่อยู่ที่เจียงหนานแล้ว ด้วยความเร่งรีบเขาชนเข้ากับเด็กคนหนึ่งที่วิ่งมาด้วยความเร็ว


"เจ้าหนูหัดเดินดูตาม้าตาเรือหน่อยเจ้าเกือบทำชุดข้าเปื้อน..."


เว่ยปินกำลังดุเด็กน้อยคนนี้อยู่ก็ต้องเงียบลงเมื่อสังเกตุดูดีๆก็พบว่า เด็กคนนี้อายุไม่น่าเกิน10ขวบร่างกายซูบผอมเนื้อตัวมอมแมม สังเกตุดูไม่เท่าไหร่ก็มีเสียงชายคนนึงดังขึ้นมา


"หยุดเดี๋ยวนี้นะเจ้าเดรัจฉานน้อย!!!" ชายร่างท้วมที่วิ่งมาพร้อมผู้ติดตามสองคน สีหน้าและแววตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว "คุณชายเด็กคนนี้มันโขมยของข้าไปคุณชายโปรดส่งมันมาให้ข้านำตัวไปด้วย"


เว่ยปินเหลือบตามองไปที่เด็กน้อยที่หลบอยู่หลังขาตัวเองในแววตาเต็มไปความหวาดกลัว "ทั้งเนื้อทั้งตัวเด็กนี้ไม่มีอะไรที่เห็นว่ามีค่าหากมีเรื่องอะไรโปรดเรียกทางการมาตัดสินเถอะ" ชายอ้วนหน้ากระตุกทันทีเมื่อพูดถึงทางการ


"เหตุใดคุณชายต้องทำเรื่องให้ยุ่งยากด้วย คุณชายโปรดส่งเด็กคนนั้นมาด้วย!!" ชายอ้วนเริ่มกล่าวด้วยนํ้าเสียงเย็นชาผู้ติดตามด้านหลังก็จับไปที่กระบี่ข้างเอววางท่าทีข่มเว่ยปิน แต่ยังไม่ทันเกิดเรื่องก็มีทหารทางการก็มาถึงด้วยความรวดเร็ว


"เกิดเรื่องอะไรขึ้น!!" นายทหารที่ดูเป็นหัวหน้าตระโกนเพื่อใหฝูงชนหลบทาง "หัวหน้าจู้มาได้จังวะพอดี ได้โปรดให้ความเป็นธรรมด้วยชายหนุ่มคนนี้สมคบกับขอทานน้อยให้มาโขมยของข้า"


เว่ยปินที่ได้ยินถึงกลับหน้ากระตุก เขาไม่คิดว่าเจ้าอ้วนนี่จะกล้าให้ร้ายเขา


"โอหัง ไอบัดซบเจ้ากล้าใส่ร้ายข้ารึ" เขาคือใครในเมืองหลวงไม่มีใครกล้าไม่มีไว้หน้าเขา แต่ตอนนี้เขากำลังถูกใส่ร้าย


"ขอให้คุณชายคืนของมาด้วยเถอะไม่งั้นคงต้องลำบากเชิญคุณชายไปที่ทำการแล้ว"


เว่ยปินที่เห็นดังนั้นก็โกรธเข้าไปใหญ่ ผู้บัญชาองษ์ครักในวังยังเกรงใจเขาแต่มันเป็นแค่นายทหารเล็กๆ เว่ยปินหยิบตราประจำตัวของตนส่งไปให้นายทหารคนนั้นเมื่อเขารับไปสีหน้าของเขาซีดเผือกเข่าอ่อนยวบลงไปกับพื้น ขณะที่กำลังจะพูดเว่ยปินก็ส่งสัญญาณทางสีหน้าให้เขารับรู้


"ข้าน้อยจู้เหวิน ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินตํ่านายท่านโปรดอภัยให้ข้าผู้โง่งมด้วย" ชายอ้วนมีสีหน้าซีดเซียวเขาล่วงเกินใครเข้า ขนาดหัวหน้าจู้ยังต้องคุกเข่า


"หวังว่าเจ้าจะจัดการเรื่องนี้ให้ข้าแล้วอย่ามาให้ข้าเห็นหน้าอีก" จู้เหวินรีบทำความเคารพก่อนจะลากชายอ้วนออกไปให้พ้นสายตากงกงผู้นี้


"เอาละในเมื่อทุกอย่างจบแล้วก็ปล่อยขากางเกงข้าได้แล้ว" เด็กน้อยเมื่อรู้ตัวก็รีบปล่อยขากางเกงของเขาด้วยท่าทีขอบคุณ "เจ้าชื่อแซ่อะไรแล้วพ่อแม่เจ้าล่ะ"


เด็กน้อยส่ายหน้าด้วยความไร้เดียงสาก่อนจะกล่วออกมา


"ข้าไม่มีชื่อหรอกพ่อแม่ก็ไม่มี"


"อืมม" เว่ยปินใคร่ควรเล็กน้อยก่อนจะคิดหาทางออก ในหัวเขามีความคิดที่จะตอนเด็กคนนี้เข้าวังแต่เขาก็ต้องรีบส่ายหัวการรับคนไม่รู้หัวนอนปลายเท้าเขาไปในวังอาจนำปัญหามาได้


"ข้ามีธุระที่ต้องไปทำอีกวันสองวันข้าจะกลับมาหากเจ้ายินยอมข้าจะพาเจ้าติดตามข้าไปตั้งต้นชีวิตใหม่ของเจ้าในกวนจง"


เด็กน้อยเมื่อได้ยินก็มีตาที่เป็นประกายทันที พร้อมพยักหน้าอย่างกระตือลือล้น ญาติมิตรที่ไหนเขาก็ไม่มีเมื่อกี้แม้แต่ทหารยังต้องเกรงกลัวชายคนนี้หากเขาไม่เกาะให้แน่นคงไม่มีโอกาสเจออะไรแบบนี้อีก


"ข้ามีธุระต้องไปทำ จำไว้หากเจ้าหมาตั้งต้นชีวิตใหม่ให้รอข้าที่นี่"


เมื่อเขากล่าวจบก็มุงหน้าไปที่หนานชางต่อ

เจ้าเล่ห์/เสแสร้ง

+4 Point จากการโรลวางแผนใช้อุบาย

ประจบสอพลอ

+2 Point จากการโรลใช้กลอุบาย

ขันที

+3 Point เมื่อโรลใช้แผนและกลอุบาย

หูดี

+2 Point จากการโรลใช้แผนการหรือกลอุบาย

อัจฉริยะ

+5 Point จากการโรลใช้แผนการและกลอุบาย

สิ้นเหมันตฤดู  คุณชายผู้ไม่อยู่ติดบ้าน

        ฤดูกาลจำศีลอันยาวนานตลอดช่วงเหมัตฤดู  คุณชายหลี่ยอมพำนักอยู่ในคฤหาสถ์ตลอดหน้าหนาว  ได้เวลาออกเดินทางท่องเที่ยวอีกครา  พวกบ่าวได้มีโอกาสปรนนิบัติเจ้านายผู้ไม่เคยอยู่ติดบ้านได้เต็มหน้าที่  และได้มีโอกาสดูแลสมาชิกสกุลหลี่ ทำให้คฤหาสถ์ไม่รู้สึกว่ามีแค่พวกบ่าวในคฤหาสถ์  ทั้งยังมีเรื่องราวมากมายระหว่างที่หลี่ซีซวนพำนักที่เมืองหนานชาง  มันจัดเป็นประเด็นร้อนแรง  แต่ไม่เท่ากับของหลี่หย่งเมี่ยวน้องสาว  ผู้สำแดงเดชด้านปัญญาอันฉับไวกลางตลาดเมืองหนานชาง  กลายเป็นหัวข้อสนทนาตามร้านต่างๆภายในเมืองหนานชาง  หากหนิงมิ้งไม่สอดมือเข้ามา  นางคงไม่ต้องโดนอดีตคนเคยสนิทกระทำมาเช่นนี้  รู้ทั้งรู้ว่าผลลัพธิ์เป็นเช่นไร  หากยังกระทำมันลงไป  

        เหตุการณ์นั้นเป็นต้นมา  ซุนเค่อได้มาบอกว่าไม่ว่านางไปเยือนร้านใดในตลาดเมืองหนานชาง  ย่อมเจอชาวเมืองผู้หนึ่งกล่าวเปรียบเทียบเสมอ  บ้างบอกว่ามิควรยื่นมือไปรับคมดาบ(ปัญญา)เช่นนั้น  ตามจริงหลังจากสกุลหลี่จากลาเมืองหนานชาง  หลี่ซีซวนตั้งใจไว้ว่าจะเข้าไปฝากตัวกับเจ้าเมืองหนานชาง  กลับมาทบทวนความคิดของตัวเองอีกครั้งหนึ่ง  ค่อยพบว่าอยากออกเดินทางอีกครั้ง  ก่อนจะต้องกลับมาดำเนินแผนการที่น้องสาวเคยเสนอเอาไว้  มันคือความอิสระที่อยากกลับไปควบม้าพเนจรแดนเหนือ  ขอขึ้นไปดูสถานการณ์แดนเหนืออีกครั้งหนึ่ง  หากพิเคราะห์ถ้วนถี่ได้เมื่อใดจึงหวนกลับมาเริ่มแผนการของหย่งเมี่ยวผู้ได้วางแผนการเอาไว้ให้  หากจะเรียกว่าเป็นผู้ปูรากฐานให้พี่ชายของนางย่อมไม่ผิดนัก  

        ระหว่างยืนอยู่บนเรือพร้อมด้วยม้าคู่ใจ  ใบหน้าเงยขึ้นมองท้องฟ้าพลางถอนหายใจพรูยาว  พอได้อยู่ติดบ้านชักไม่ค่อยอยากเดินทางไปที่ใด  ครั้งนี้คงเร็วกว่ากำหนด  ขึ้นไปสนทนากับครอบครัวอีกรอบหนึ่ง  แล้วเดินทางกลับเจียงหนาน  คราวนี้คงไม่ได้ท่องแผ่นดินไปที่ใดอีกแล้ว  คืนวันอันยาวนานของชายพเนจรเมื่อครั้งยังไม่ได้ลงหลัก ปักฐาน มันสมควรปิดฉากลงได้แล้ว  จากนี้ไปต่างหากคือเรื่องราวโดยแท้จริง

        เรือเทียบท่าที่ท่าเรือช่างเจวี่ยกู่ เมืองหวยอิน หลี่ซีซวนจูงม้าขึ้นไปบนฝั่งก่อนที่ตัวเองจะกระโดดข้ามเรืออกมา  ไม่ได้มาเสียนานท่าเรือของที่นี่ครึกครื้นยิ่งกว่าเดิม  ยังเห็นว่ามีเรือประมงจอดเทียบท่าประปราย  ทั้งยังมีผู้คนสัญจรมานั่งสนทนากันตามโต๊ะ  มันคือภาพที่หลี่ซีซวนชื่นชอบและชอบเข้าไปผสมโรงกับพวกเขา  ท่ามกลางความวุ่นวายมากมายบนแผ่นดิน เสียงหัวของผู้คนคือสีสรรค์ที่ไม่ชวนโศกเศร้า  เดินทัศนารอบท่าเรือครู่หนึ่ง  ค่อยกระโดดขึ้นขี่ม้าสู่นครฉางอัน

ลักษณะนิสัยใจดำ

+35 EXP ทุกครั้งที่โรลเห็นแก่ตัวไม่สนใจ

  

วีรชนที่หลับใหล

>> ไปใส่รหัสดูข้อมูล ณ ประตูเมืองทิศเหนือ

XiangShan ดี

เมืองโผหยาง

ออกจากเมืองยามเช้ามืด

โรลเพลย์สัปดาที่ 6 วันที่ 22

เวลาต่อมาหลังจากหญิงสาวตื่นแต่เช้ามืด เธอก็ออกเดินเท้าจากบ้านพักในจวน มุ่งหน้าไปยังท่าเรือที่เพิ่งจะเริ่มทำงานได้ไม่นานนัก เพื่อที่จะเดินทางไปพบกับเหล่าชาวบ้านที่อยู่อย่างอดๆอยากๆที่นอกเมืองซินเอี๋ย...

หญิงสาวเดินมาถึงท่าเรือ พบกับนายท่าที่กำลังจะนำเรืออกพอดี

"คารวะท่านเจ้าเมืองขอรับ ท่านต้องการใช้บริการเรืองั้นหรือขอรับ?" นายท่าเอ่ยถามขึ้น

"ใช่แล้วเจ้าคะ ข้าต้องการเดินทางไปยังอีกฝั่งของแม่น้ำหน่อยเจ้าคะ" หญิงสาวเอ่ยขึ้นก่อนจะก้าวขึ้นเรือ

"ช่วยไปเมืองท่าเจียงเซี่ยด้วยนะเจ้าคะ" หญิงสาวเอ่ยจุดหมายปลายทาง

"ตามบัญชาขอรับ" นายท่าเอ่ยรับคำ ก่อนจะค่อนเรือออกจากเมืองช้าๆ แล้วไปยังเมืองท่าที่ท่านเจ้าเมืองกำหนดจุดหมายปลายทางนั้นเอง..

----------------

+2 Point จากการโรลวางแผน หูดี

+5 Point โรลวางแผน นักวางแผน

รวม 7 Point /

@Watcher

XiangShan ดี

เมืองโผหยาง

โรลเพลยสัปดาที่ 7 วันที่ 27

เวลาต่อมาหลังจากหญิงสาวสำเร็จการวางแผนภายในเมือง ตามที่เธอกล่าวไว้ว่าจักออกเดินทางต่อนั้น

เธอก็ออกเดินเท้าจากจวนเจ้าเมือง มุ่งหน้าไปยังท่าเรือที่เริ่มทำงานกันมาสักพักแล้ว

หญิงสาวเดินมาถึงท่าเรือ พบกับนายท่าที่กำลังจะนำเรือลำหนึ่งออกพอดี

"คารวะท่านเจ้าเมืองขอรับ ท่านต้องการเดินทางไปยังที่เดิมหรือไม่ขอรับ?" นายท่าเอ่ยถามขึ้น

"ใช่แล้วเจ้าคะ ข้าต้องการเดินทางไปยังเมืองท่าเจียงเซี่ยเจ้าคะ รบกวนท่านคนเรือด้วย" หญิงสาวเอ่ยขึ้นก่อนจะก้าวขึ้นเรือ แล้วบอกจุดหมายปลายทาง

"ตามบัญชาขอรับ" นายท่าเอ่ยรับคำ ก่อนจะเบิกเรือออกจากเมือง แล้วไปยังเมืองท่าที่ท่านเจ้าเมืองกำหนดจุดหมายปลายทางในขณะเดียวกัน

เมื่อถึงเมืองเจียงเซี่ยแล้วก็ขึ้นบนท่าเรือที่นั่น แล้วออกเดินทางต่อทันที

----------------

+2 Point จากการโรลวางแผน หูดี

+5 Point โรลวางแผน นักวางแผน

รวม 7 Point /

@Watcher

XiangShan ดี

เมืองโผหยาง

รับรู้ความวุ่นวาย

เวลาต่อมา...

หลังจากหญิงสาวล่องเรือโดยตรงมาจากเมืองท่าเจียงเซี่ย ก็มาถึงเมืองท่าโผหยางในเวลาไม่นานหลังจากนั้น

เมื่อก้าวแรกที่หญิงสาวถึงเมืองโผหยางของตน ก้รับรู้ได้ถึงความวุ่นวายบริเวณใจกลางเมือง..

"มีเรื่องเกิดขึ้นงั้นรึ..." หญิงสาวเอะใจ เลยคิดที่จะเดินไปดูด้วยตัวเอง

ทันใดนั้น ก็มีฝีเท้าหนนึ่งวิ่งเข้ามาหาตน อย่างเร่งรีบร้อน

"นายหญิง! นายหญิงกลับมาแล้วหรือขอรับ มีเรื่องเกิดขึ้นแล้ว!" กงไป่จินเว่ย ขุนพลของเธอรีบเข้ามารายงานโดยไว

"ท่านกงไป๋ เกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือเจ้าคะ?" หญิงสาวถามขึ้น ท่าทางแบบนั้นเขาไม่มีทางเป็นได้ง่ายแน่ๆ

"พวกชาวบ้านที่อพยพมาก่อจราจลขอรับ มีหลายร้อยคนในนั้นเป็นพวกไท่ผิง กำลังบ่าวประกาศรณรงค์ให้มานับถือไท่ผิงกันขอรับ

แต่ข้าสาบานว่าข้าไม่ได้ปลุกปั่น ข้าพยายามระงับเหตุแล้ว แต่พวกนั้นก็ยังทำกันอย่างต่อเนื่องขอรับ" กงไป๋จินเว่ยรายงานเหตุในเมือง

"จริงหรือเจ้าคะ" หญิงสาวประมวลเหตุผลคร่าวๆ การที่เรารับคนเข้ามา ก็ต้องมีพวกนี้รวมอยู่ดว้ยแน่นอน

พวกนี้มันแฝงตัวเข้ามาเป็นแน่แท้..

เราไม่มีทางเลือกนอกจากเข้าปะทะพวกนั้น เราเองเป้นศัตรุกับลัทธิไท่ผิงนี้เต็มรูปแบบ

"เข้าใจแล้วเจ้าคะ พาข้าไปยังบริเวณที่พวกนั้นชุมนุมโดยทันทีเจ้าคะ" หญิงสาวตัดสินใจเข้าสู่กับพวกนั้น

"ขะ..ขอรับนายหญิง!" กงไป๋ฟังแล้วก็เกรงว่านายหญิงจะเป็นอะไร แต่ด้วยศักกายภาพของนายหญิงต้องสามารถทำได้แน่

กงไป๋จึงพานายหญิงของตนเดินไปยังบริเวณที่พวกนั้นชุมนุมโดยทันที

-----------------------

+2 Point ทุกครั้งที่โรลเรียนรู้ ทะเยอทะยาน

+2 Point จากการโรลวางแผน หูดี

+4 Point เมื่อโรลเพลย์เรียนรู้ นักวิชาการ

+5 Point โรลวางแผน นักวางแผน

รวม 13 Point

ใช้งาน กงไป๋จินเว่ย

+2 Point เรียนรู้พัฒนาเมืองกับนายหญิง

@Watcher

XiangShan ดี

Lizixuan ตอบกลับเมื่อ 2022-3-14 21:37
สิ้นเหมันตฤดู  คุณชายผู้ไม่อยู่ติดบ้าน
        ฤดูกาลจำ ...

พบน้ำแข็งประหลาด

ภายหลังดูแลชาวเมืองไปพักหนึ่ง ก็ถึงเวลามาดูแลนอกเมืองภายนอกรอบตนเสียบ้าง เราอาจจะละเลยการดูแลนอกเมืองบ่อยครั้งไปบ้าง แต่เราคิดว่ายังมีเหล่าทหาร กับเชว่ปานำทหารดูแลอยู่ก็ไม่น่าเป็นห่วงอะไร

เมื่อเจ้าเมืองสวีก้าวเท้าออกมาจากเมืองแล้วก้สัมผัสได้ถึงความหนาวเย็นที่สัมผสัร่างกาย หน้าหนาวมาเยือนสักพักแล้วนี่นาเนอะ แต่ว่าในเขตภาคใต้ก็ไม่มีหิมะตกแต่อย่างใด ถ้ามีก็คงน้อยมากๆเพราะอยู่ในเขตอบอุ่น

แต่ถ้าจะทำการเพาะปลูกใดๆได้นั้นคงจะยากเสียหน่อยเพราะอากาศไม่เอื้ออำนวย..

จากนั้น เจ้าเมืองสวีจึงเดินมายังเขตท่าเรือเพื่อดูความเรียบร้อยและความสงบ พบว่า มีผู้มาใช้บริการได้ตามปกติแล้ว น่นานน้ำของเราไม่ถูกปิดโดยพวกโจรอีกต่อไป ซึ่งแน่นอนว่าเราได้ขับไล่โจรไปแล้วนี่นาเนอะ

นับความคืนความสงบสุขให้เขตเมืองของเราได้จริงๆ

ทว่า..ตอนนั้นเองที่เจ้าเมืงอสวีกำลงัสำรวจท่าเรือ กลับพบบางสิ่งบางอย่างที่น่าประหลาดเข้า...

มันคือก้อนน้ำแข็งใหญ่ๆก้อนนึง.. มันตกอยู่ในที่ลับตาคนไม่มีใครเห็น

"นี่มัน..." เจ้าเมืองสวีแปลกใจที่มีของแปลกๆมาอยู่ในที่แบบนี้ แถมเป็นก้อนน้ำแข็งแปลกๆด้วย

"มันคืออะไรกัน ทำไมสิ่งของแบบนี้ถึงได้มาอยู่ในที่แบบนี้ได้กัน ก้อนน้ำแข็งใหญ่ขนาดนี้ทำไมไม่มีใครเห็นกันเลยอย่างงั้นรึ?" เจ้าเมืองสวีสงสัย

แต่พอมองลึกเข้าไปดีๆ กลับมีคนอยู่ข้างในด้วย ราวกับว่าคนๆนั้นถูกแช่แข็งอยู่

"ข้างในมีคนอยู่ด้วย ว่าแต่..เราจะช่วยเขาออกมายังไง..." เจ้าเมืองสวีสงสัย คนจะมีชีวิตรอดอยู่ในน้ำแข็งเช่นนั้นได้ยังไงกัน ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

ว่าแต่เราจะช่วยเขาได้อย่างไรบ้างนะ... เธอเลยยื่นมือไปแตะก้อนน้ำแข็งนั่นช้าๆ

หลังจากเธอแตะก้อนน้ำแข็งนั้นแล้ว ก่อนจะได้ยินเสียงคนหนึ่งพูดขึ้น ซึ่งเป็นเสียงของผู้เฝ้ามองที่เธอคุ้นเคย

"เจ้าแน่ใจแล้วนะจะปลุกวีรชนผู้นั้น"

เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นมา ทำให้เธอมีความสงสัยไปพร้อมกับความอยากรู้เช่นกัน

"ปลุกวีรชนหรือเจ้าคะ... ช่างน่าสนใจ.. ทว่าใครจะอยู่ในนั้น หมายถึงเขาจะเป้นคนที่ช่วยเหลือเราสินะ" เจ้าเมืองวิเคราะห์ตามที่ว่ามานั้น

"แต่พึงระวัง วีรชนสัญญาเลือดเหล่านี้แตกต่างจากวีรชนโชคชะตา หากเจ้าเมินเฉยหรือกระทำคนละทิศทางกับลักษณะพวกเขา

พวกเขามีโอกาสหักหลังแทงด้านหลังเจ้า และผูกสัญญาเลือดกับผู้อื่นแทน" เสียงของผู้เฝ้ามองกล่าวอีก

"ข้าจะลองดูเจ้าคะ ข้าสัญญา" เจ้าเมืองสวีให้คำมั่นว่าจะลองดูสักตั้ง

"ขอให้โชคดี หลับตาและตั้งมั่นในสมาธิ" ว่าจบเสียงนั้นก็ค่อยๆหายไป ก่อนที่น้ำแข็งจะละลายลงอย่างเชื่องช้า

เจ้าเมืองสวีเหมือนจะใช้พลังในการละลายน้ำแข็งไปมากเลยรู้สึกเหนื่อยอ่อน เลยนั่งหลับตรงนั้นสักครู่...แล้วรู้สึกสลบสไลไป

โดยที่ไม่รู้ว่าจะมีวีรชนยืนข้าง ๆ ตนหลังจากนั้น..

---------------------------

+2 Point ทุกครั้งที่โรลเรียนรู้ ทะเยอทะยาน

+2 Point จากการโรลวางแผน หูดี

+4 Point เมื่อโรลเพลย์เรียนรู้ นักวิชาการ

+5 Point โรลวางแผน นักวางแผน

รวม 13 Point

@Watcher

XiangShan ดี

ชายผิวดำจากเซ็นโกกุ

หลังจากตัวหญิงสาวนั่งหลับไปสักพักหลังจากละลายน้ำแข็งก้อนนั้นที่อยู่ยังท่าเรือของเราแบบไม่ทราบที่มาในตอนแรก เราก็ได้ทำการละลายน้ำแข็งไปด้วยคำแนะนำของผู้เฝ้ามอง

ที่เข้ามาพูดคุยกับเราในตอนแรก ซึ่งเธอก็ทำไปแล้วเรียบร้อย

...

....

หลังจากหลับไปชั่วครู่เหมือนกับมนต์บัลดาลให้หลับปุ๋ยไป จนกระทั่งตื่นขึ้นมา...

"ตื่นแล้วหรือนายหญิง?" เสียงชายหนุ่มคนหนึ่งกล่าวขึ้นหลังจากเธอตื่นขึ้นมา ทำให้เธอเบิกตาขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับว่าจะถูกใครลงมือเอาได้หรือเปล่า?

"เจ้าเป็นใคร? เหตุใดจึงอยู่ที่น.." หญิงสาวตื่นจากภวังค์หลับทันทีทันใด เนื่องด้วยคนตรงหน้าอาจจะทำอะไรก็ได้ แต่เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเพราะสิ่งที่เธอเห้นตรงหน้านั้นแปลกยิ่งกว่าอะไรๆ

บุคคลที่อยู่ตรงหน้าเธอคือชายคนหนึ่งรูปร่างกำยำส่ำสันดีกำลังนั่งคุกเข่าแต่งตัวปกติคล้ายชาวฮั่น แต่ที่แปลกมากคือ สีผิวของเขาเป้นสีน้ำตาลราวกับคล้ายว่าดำเมี่ยม แทบกลืนไปกับความมืดหากถึงเวลากลางคืน

ทรงผมของเขาไม่ตรงยาวสลวยแบบชาวฮั่นเลย เป็นทรงผมหยิกรวมจับกันเป้นกลุ่มก้อนและยาวลงมาคล้ายๆกับไก่จ้อเส้นเรียวแท่งยาวสีดำสนิท ทรงผมถูกมัดรวมกันเหมือนหางม้าทั่วๆไป

ทรงใบหน้าเขานั้นต่างจากชาวฮั่นโดยสิ้นเชิง ใบหน้าเรียวยาวและตอบ ริมฝีปากหนากว่าชาวฮั่นพอตัว

"ไม่ต้องกลัวว่าข้าจะทำอะไรท่านนายหญิง ท่านคือคนที่ต้องการจะให้ข้ารับใช่ใช่หรือไม่?" ชายผิวดำเอ่ย เขาดูท่าทางเป็นมิตรและปกติดี

"......" เจ้าเมืองหญิงพยายามทำความเข้าใจกับคนตรงหน้า ดูๆแล้วเขาไม่ใช่คนแผ่นดินนี้แน่นอน าอจจะมาจากต่างแดนหรืออะไรสักอย่าง แถมเขาพูดภาษาของเราได้คล่องแคล่วเชียว

"หมายความว่า เจ้าคือ.. คนที่ละลายออกมาจกาน้ำแข็งนั่นแล้วน่ะหรือ?" เจ้าเมืองสวีเอ่ยถามอีกครา

"ถูกต้องขอรับ นายหญิงปลดปล่อยข้าจากพันธนาการจึงขอตัวถวายรับใช้นายหญิง ข้ารู้ตัวว่าข้าแปลกประหลาดแต่ข้าจะลองดู" ชายผิวดำคนนั้นเอ่ย ดูเป้นคนมีความซื่อตรงและถ่อมตัวนัก

"....." เธอคิดในใจ ไม่น่าเชื่อว่าคนที่ถูกละลายแล้วจะยอมฝากตัวรับใช้ก็กระไรอยู่ แต่เห้นทีเราก็ไม่เคยเจอเขามาก่อน อาจจะเป็น...อย่างที่ผู้เฝ้ามองคนนั้นเอ่ยก็ว่าได้

ว่า จะปลุกวีรชน และเขาคือวีรชน จริงๆสินะ

"เจ้ามีชื่อเสียงเรียงนามว่าอย่างไร และเจ้ามาจากที่ไหนหรือ?" หญิงสาวถามไถ่ความเป้นมาของชายผิวดำคนนี้

"ข้ามีนามว่า หมี่เจี่ย 弥介 แต่ในที่ๆจากมาเรียกข้าว่า ยาสึเกะ ขอรับ แล้วแต่จะกรุณาเรียกข้า ส่วนที่ๆข้าจากมา.... ข้าจำไม่ค่อยได้ ขออภัยจริงๆขอรับนายหญิง รู้แค่ว่าเป้นที่ๆมีคนแต่งตัวคล้ายกับท่าน

และก็มีวัฒนธรรมที่คล้ายคลึงกันมาก" เขาแนะนำตัวชื่อยาสึเกะ หรือหมี่เจี่ย

หากให้เรียกชื่อสามพยางค์ที่ว่ามาก็กระดากปากชาวฮั่นไปพอสมควร แต่ชื่อที่ว่านี้ดันไม่เหมือนใครจริงๆ มันบ่งบอกถึงตัวเขาเป้นเอกลักษณ์โดดเด่นนัก

"ยาสึเกะ สินะ ขออภัยที่ข้าไม่ชินชื่ออีกสำเนียงของเจ้า ในเมื่อเจ้ามายังดินแดนฮั่นแห่งนี้แล้ว เจ้าอาจจะถือว่าเป็นคนที่แปลกประหลาดพอสมควร เจ้าทนได้หรือเปล่า?" เจ้าเมืองสวีถามต่ออีก

"........ ข้าทนได้อยู่แล้วขอรับ" ยาสึเกะตอบไปแบบตอนแรกดูลังเลนัก แต่เขาก็พร้อมที่จะสู้ต่อสายตาที่มองเขาด้วยความแปลกประหลาดนั้นเอง

เจ้าเมืองสวีมองเขาในคราแรกอาจจะคิดว่าเป้นคนประหลาดก็จริงแต่ก้ต้องคิดในอีกแง่หนึ่ง เขาคือคนต่างแดน มิใช่ประหลาดอย่างที่เข้าใจ เขาอาจจะมาจากมุมโลกไหนสักโลกหนึ่งที่มีลักษณะแบบเขา

แต่ในแนวคิดของเรานั้นแค่ว่า เขาเป้นคน ที่ใช้การได้ ก็เพียงพอแล้ว

"ท่านยาสึเกะ หรือท่านหมี่เจี่ย ถ้าหากท่านปลงใจที่จะมารับใช้เรา ซึ่งเรายินดีต้อนรับท่านอย่างดียิ่ง หากแต่ว่าแผ่นดินนี้อาจจะยังคงไม่เข้าใจในรูปลักษณืของท่าน ทว่าภายในจิตใจท่านก้เป็นคนๆหนึ่งที่มีความคิด ความซื่อตรงและความรู้เสมือนชาวฮั่นอย่างเราๆ

ท่านคงจะได้รับการอบรมสั่งสอนมาดีจากดินแดนที่ท่านจากมา ถือว่าเป้นทรัพยากรบุคคลที่มีค่าคนหนึ่งแล้ว หากได้รับใช้ภายใต้เราแล้วละก็ เมืองของเราจะเป็นสัญลักษณ์ของการไม่แบ่งแยกชนชาติ เชื้อชาติใดๆ เรามีความตั้งใจตั้งแต่นั้นเป็นอย่างแรกอยู่แล้ว

การมาของท่านคือการทำให้เราได้ฉุกคิดว่า ในใต้หล้านี้ไม่ได้มีเพียงชาวฮั่นอย่างเดียว"

เจ้าเมืองสวีกล่าว ยอมรับยาสึเกะชายผิวดำผู้นี้มาเป็นคนในใต้สังกัด

"......" ยาสึเกะได้ฟังดังนั้น ก็รู้สึกว่าผู้ที่ตนต้องการรับใช้นี้มีจิตใจกว้างขวางน่าเคารพนับถือ มันทำให้เขาได้รู้สึกบางอย่างในอดีตเมื่อตนเคยได้พบกับคนๆหนึ่ง และมีการยอมรับเขาอย่างดีมาก

"ขอบคุณขอรับ ข้าจะทำให้ดีที่สุด" ยาสึเกะตอบรับ ก่อนคำนับแบบชาวอาทิตย์อุทัย คุกเข่าวางมือและก้มลงคำนับหญิงสาว เหมือนคำนับไดเมียว หรือผู้แทนองค์พระจักรพรรดิ

รับ J007 ยาสึเกะ เข้าปาร์ตี้

+2 Point จากการโรลให้เกียรติผู้ที่คุย ถ่อมตน

+2 Point ทุกครั้งที่โรลเรียนรู้ ทะเยอทะยาน

+4 Point เมื่อโรลเพลย์เรียนรู้ นักวิชาการ

+5 Point โรลวางแผน นักวางแผน

รวม 13 Point

-----------------------

J007 ยาสึเกะ

+5 พูดคุย

+15 ความสัมพันธ์กับคนที่คุยด้วย หูดี

+5 ความสัมพันธ์กับคนที่ให้ความสนใจเรา คิ้วหงส์

+15 เจอกันครั้งแรก หลังตรง

+15 ถ่อมตนเหมือนกัน

+35 มอบสุราให้ดื่มเป็นน้ำใจ

-50 ความสัมพันธ์แรกเริ่ม เมื่อพบปะครั้งแรก ผิวดำ

รวม 40

@Watcher