อู๋ อวี้ฉาย | Wú Yù Cái | 吴昱财

แบบฟอร์มสร้าง NPC ชื่อทางการ: อู๋ อวี้ฉาย | Wú Yù Cái |  吴昱财 ชื่อรอง: - เพศ: หญิง เชื้อชาติ: ฮั่น ภูมิลำเนาบ้านเกิด: หนานไห่ วันเกิด: 1 กันยายน เหยียนซีศก ปีที่ 5 ธาตุประจำตัว: ธาตุน้ำ - หยาง  ปีนักษัตรประจำตัว: ปีขาล  ส่วนสูง (cm): 162 ซม. น้ำหนัก (kg): 52 กก. สัดส่วน: 34-25-36 โรคประจำตัว: - ชื่อบิดา: อู๋ ชุน | Wú Chūn | 吴椿 ชื่อมารดา: อู๋ฟูเหริน ลักษณะนิสัยกายภาพ:  รักครอบครัว      |      ขยัน      |      รู้จักหักห้ามใจ อุปนิสัย:  ⭒ อวี้ฉายเป็นหญิงสาวเจ้าระเบียบ ดูเป็นคนดุ ทำอะไรจริงจัง ไม่พูดล้อเล่น มักจะจ้ำจี้จ้ำไชเมื่อทำเรื่องไม่เป็นระเบียบ ประดุจดั่งเป็นมารดาคนที่สอง ⭒ ดูแข็งนอก แต่จริง ๆ เป็นคนใจอ่อน ถึงจะบ่นปากเปียกปากแฉะ แต่ก็ยังใจดีและมักจะอะลุ่มอล่วยให้อยู่เสมอ (แต่หลังจากที่บ่นเสร็จแล้ว)  ⭒ ชอบทำสิ่งต่าง ๆ ด้วยตนเอง รวมถึงทำงานแทนคนอื่น ไม่ยืมมือใครหากไม่ลำบากจริง ๆ เพราะจะได้ตรงกับใจที่ต้องการมากที่สุด ⭒ รักครอบครัว รักพวกพ้อง ยินดีทำทุกอย่างแทนให้ แต่อาจจะขอบ่นให้หูชาก่อนสักรอบ ⭒ เป็นคนที่มีความยับยั้งชั่งใจ หญิงสาวมักจะคิดอยู่ก่อนเสมอว่าสิ่งของที่อยากได้จะนำไปใช้ทำประโยชน์ได้คุ้มค่าแค่ไหน มีความยับยั้งชั่งใจสูง และเมื่อถ่วงน้ำหนักถึงคุณประโยชน์แล้วไม่คุ้มค่า นางก็จะตัดใจไปได้เสียดื้อ ๆ ⭒ รักในเสียงเพลง บทกลอน บทกวี และนิยายรักโรแมนติก  ⭒ เป็นคนที่ทานเผ็ดมาก ๆ นางจึงชอบของเผ็ดทุกชนิด แต่ก็ใส่ใจผู้อื่น รู้ว่าคนอื่นไม่สามารถทานเผ็ดได้เท่านางจึงยอมทำอาหารรสอ่อน และทานรสอ่อนไปกับครอบครัว ⭒ ไม่ชอบความไร้ระเบียบ สิ่งที่ควบคุมไม่ได้ อย่างเช่นคนเจ้าชู้ หรือคนเสแสร้ง ⭒ ไม่ชอบบะหมี่แห้ง อย่างเช่น บะหมี่ผัดเต้าหู้ หรือหมี่ซั่วที่ไม่ใส่น้ำ อวี้ฉายให้ความเห็นว่า ทานบะหมี่ก็ต้องซดน้ำซุปสิ ถ้ากินแห้งก็สู้ทานข้าวเสียจะดีกว่า เสียชาติเกิดที่เป็นบะหมี่เสียจริง ลักษณะนิสัยแต่กำเนิด:         หูดี   |   ลูกดก   |   หลังตรง +20              +50              +90  ศาสนา: พุทธ ความสามารถพิเศษ: อัจฉริยะภาพด้านดนตรี  งานอดิเรก: เล่นดนตรี อ่านนิยายรัก ดูแลครอบครัว คติประจำใจ: รากฐานของทุกสิ่งมาจากครอบครัวที่ดี มีชื่อเสียงในด้าน: นักดนตรีสาวแห่งเจียวโจว ปณิธาน/อุดมการณ์: เกื้อหนุนให้ตระกูลอู๋มีแต่ความสุข ทุกคนไม่ลำบาก ดูแลลูกหลานอย่างดีที่สุด จุดแข็ง:  ⭒ มีเพอร์เฟ็คพิช สามารถแยกแยะเสียงต่าง ๆ ได้ดี และได้ยินออกมาเป็นตัวโน้ต   ⭒ ความสามารถทางด้านดนตรียอดเยี่ยม สามารถเล่นดนตรีได้ทุกประเภท ⭒ ความสามารถในการจัดการงานบ้านงานเรือน                                              จุดอ่อน: ⭒ ครอบครัว ⭒ ข้อเสียของเพอร์เฟ็คพิชที่ทำให้ได้ยินเสียงส่วนเกินกลายเป็นความน่ารำคาญ ⭒ กลัวสัตว์เลื้อยคลานทุกประเภท ⭒ ด้วยความเป็นคนยับยั้งชั่งใจมากเกินไปทำให้บางครั้งก็สูญเสียโอกาสบางอย่าง ลักษณะทางกายภาพ สีผิว: ผิวขาวนวล กระจ่างใส  สีตา: นัยน์ตาสีดำสนิท รูปตาสวยแต่ดุ สีผม: เรือนผมสีน้ำตาลเข้ม (บรูเน็ต) ยาวตรงถึงกลางหลัง ใบหน้า: ใบหน้าเรียวรูปไข่ สวยงามไม่แพ้คนอื่น ๆ ในครอบครัว ติดแต่ว่าไม่ช่างยิ้ม ติดดุ จะเห็นนางยิ้มคงต่อเมื่อผิวขลุ่ยไม้ไผ่ หรือยามที่นางอ่านนิยายรัก ร่างกาย: ถือเป็นสตรีรูปร่างดี ทรวดทรงออกไปทางหุ่นลูกแพร มีหน้าอกสวยและสะโพกผาย หลังตรง ไหล่สวย ขาเรียวยาว

ประวัติตัวละคร         อู๋ อวี้ฉาย เกิดในตระกูลของนักแสดงอุปรากรที่มีชื่อเสียงแห่งเจียวโจว บิดาเป็นเจ้าของคณะละคร ส่วนมารดาเป็นอดีตนางเอกชื่อดังที่ตอนนี้เลิกแสดงเป็นบทนางเอกแล้วหันมารับบทเล็ก ๆ และเป็นครูสอนการแสดงแก่คนรุ่นใหม่อีกทีหนึ่ง นางเป็นบุตรสาวคนโตที่พึ่งพาได้ อวี้ฉายมักจะจัดการงานบ้านแทนทุกคน รวมถึงเป็นคนที่คอยไกล่เกลี่ยปัญหาต่าง ๆ ด้วยความที่อายุใกล้เคียงกับพี่ชายคนโตที่ชื่ออวี้กวางจึงทำให้ทั้งคู่สนิทสนมกันมาก และมีเรื่องอะไรก็จะแอบปรึกษากันอยู่เสมอ รวมถึงล่วงรู้ความลับหนึ่งของพี่ชายและช่วยปิดบัง...                  นอกจากพี่ชายแล้ว อวี้ฉายยังมีน้องสาวอีกสองคน คือ อวี้เฟย และอวี้หมิง ทั้งสองคนนั้นเป็นบุคคลที่นางปากเปียกปากแฉะด้วยบ่อยที่สุดแล้ว กับน้องสาวคนรองที่ทำตัวอู้ฟู่หรูหรา นางมักจะมีปัญหากับเรื่องที่อีกฝ่ายมีเสื้อผ้าในตู้มากเกินไปจนไม่มีที่จะเก็บ ส่วนน้องสาวคนเล็กก็ยิ่งแล้วใหญ่ที่ทำตัวไม่สมกับเป็นสตรี ไม่ช่วยงานบ้าน วัน ๆ เอาแต่เที่ยวเล่น เป็นเด็กผู้ชาย แถมยังไปนับถือศาสนาอื่นที่ไม่เหมือนครอบครัว แม้น้องสาวทั้งสองจะนำเรื่องปวดหัวมาให้อวี้ฉายบ่อย ๆ แต่นางก็ไม่เคยโกรธเกลียดน้อง ๆ ถึงกระนั้นก็ขออบรมสั่งสอนบ่นกล่าวสักคนละสองสามชั่วยาม         หญิงสาวถึงวัยที่ควรจะออกเรือนได้แล้วแต่กลับยังโสด ไม่มีบุรุษเพียงสักคนเดียวมาติดพัน ทั้ง ๆ ที่นางควรจะเป็นสตรีเนื้อหอมเพราะความสมบูรณ์แบบทางรูปกาย นั่นก็เพราะใบหน้าดุ ๆ ที่ไม่มีใครกล้าเข้าหา และพอมีผู้ใดทำท่าจะเกี้ยวพาราสีก็ดูเหมือนว่าจะถูกนางเชิดหน้าใส่ตลอด แต่ก็ใช่ว่าอวี้ฉายจะไม่เคยมีความรัก ยามที่นางเป็นสาวแรกรุ่นอายุราว ๆ สิบสี่สิบห้าปี หญิงสาวเคยตกหลุมรักชายผู้หนึ่งที่เป็นเพื่อนสมัยเด็ก แต่ด้วยความที่นางไม่เคยแสดงออกในมุมอ่อนหวานด้วยติดเคร่งครัดกับตนเองจึงทำให้สหายคนนี้ไม่เคยรู้ จนเขาแต่งงานมีลูกมีภรรยาไปเรียบร้อยก็ยังไม่เคยรับรู้ความในใจของสหายหญิงเลยแม้แต่น้อย ด้วยความฝังใจหรืออะไรไม่ทราบอวี้ฉายจึงสนใจแต่จะหาอ่านนิยายรักแทนการชายตามองบุรุษตัวเป็น ๆ         บทบาทในคณะละครของอวี้ฉายคือนักดนตรี โดยหลัก ๆ นางเป็นมือขลุ่ยฉวี่ตี๋ แต่นางก็สามารถเล่นเครื่องดนตรีได้ทุกประเภท จึงมีการสลับสับเปลี่ยนไปเล่นเครื่องดนตรีอื่น ๆ บ้างตามโอกาส ด้วยความที่หญิงสาวเป็นคนหูดีจึงมักจะได้ยินเสียงต่าง ๆ เป็นท่วงทำนองเพลง และด้วยความเก่งกาจในเรื่องดนตรีจังมักจะคอยชี้แนะการเล่นแก่นักดนตรีหน้าใหม่ นางเป็นครูสอนที่ดีแต่อาจจะดูดุไปเสียหน่อย แต่เมื่อเรียนรู้ไปด้วยแล้วจะทราบเองว่าอวี้ฉายไม่ได้ดุทว่าเป็นคนจริงจังก็เท่านั้น ด้วยความเล่นขลุ่ยเป็นหลักจึงทำให้นางไม่นิยมแต่งหน้าผัดแป้งแต้มสีชาด เพราะกลัวว่าเครื่องอำอางพวกนั้นจะทำให้เครื่องดนตรีเสื่อมสภาพลง

มุมมองของคนในครอบครัวที่พูดถึงกัน

อู๋อวี้ฉาย พูดถึง อู๋อวี้กวาง “ท่านพี่อวี้กวางมักจะดูแลน้องสาวแต่ละคนอยู่ห่าง ๆ แม้เขาจะไม่พูดหรือแสดงออกมาตรง ๆ แต่ทุกคนก็รับรู้ถึงความห่วงใยนั้นดี” “ท่านพี่ต้องแบกรักภาระเยอะ ทั้งเรื่องทางบ้านและ.. อะแฮ่ม! ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่หวังว่าเขาจะวางมือในเรื่องนั้นได้เสียที” “หรือว่าต้องรอให้มีภรรยาก่อนกันนะ...”

อู๋อวี้กวาง พูดถึง อู๋อวี้ฉาย “อวี้ฉายเป็นตัวแทนข้าดูแลเรื่องต่าง ๆ ภายในบ้าน ต้องขอบคุณนางจริง ๆ ที่เหนื่อยยากดูแลทุกคน” “สำหรับน้องสาวคนนี้ข้าเป็นห่วงนางตรงที่อวี้ฉายมักจะเข้มงวดกับตัวเองมากเกินไป หากลดกฎเกณฑ์ลงแล้วหาความสุขใส่ตัวเองบ้างคงจะดีกว่านี้” “นางเข้มงวดเสียจน.. ข้าไม่รู้ว่าจะมีบุรุษที่ไหนกล้ามาสู่ขอนางหรือไม่”

อู๋อวี้ฉาย พูดถึง อู๋อวี้เฟย “ข้าละจนใจกับเฟยเอ๋อร์จริง ๆ เมื่อไรที่จะเลิกซื้อหาเสื้อผ้าใหม่มาเสียทีนะ ไม่ใช่แค่เสื้อผ้า แต่ยังมีเครื่องประดับ กระเป๋า และรองเท้า จะต้องเพิ่มตู้เสื้อผ้าอีกกี่ตู้  ชุดไหนไม่ใส่แล้วแทนจะคัดไปแจกจ่ายชาวบ้านแต่ก็ไม่ทำ ข้าไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าจะใส่เสื้อผ้าไม่ซ้ำไปทำไม ในเมื่อเวลาออกแสดงก็ต้องสวมชุดเครื่องแบบของโรงละครอยู่ดี” “แต่เฟยเอ๋อร์เป็นที่นิยมอย่างมากทำให้แขกเข้าชมโรงละครในแต่ละวันเยอะอยู่... หรือว่าข้าควรจะหยวน ๆ ให้เพื่อเป็นรางวัลแก่นางดี? แต่มันก็อดที่จะบ่นไม่ได้อยู่ดีนี่นา” “นอกจากนั้นแขกที่มาติดพันเฟยเอ๋อร์แต่ละคนก็ดูไม่น่าไว้วางใจเอาเสียเลย ปรึกษากับท่านพี่อวี้กวางแล้วก็บอกให้คอยช่วยกันดู ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เฮ้อ.. ข้าเป็นห่วงนางจริง ๆ นะ”

อู๋อวี้เฟย พูดถึง อู๋อวี้ฉาย “ทำไมท่านพี่หญิงถึงไม่เข้าใจคำว่าของมันต้องมีกันนะ! เสื้อผ้าพวกนั้นข้าก็ทำงานหามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง ไม่ได้ไปปล้นใครมาเสียหน่อย บางส่วนแขกก็ให้มาด้วย หากไม่รับไว้ก็โง่ตายเลย-... อุ๊ย! ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่าเป็นการหักหารน้ำใจถึงจะถูก คิกคิก” “ถึงจะบ่นแบบนั้นก็เถอะ แต่ท่านพี่หญิงก็นำเสื้อผ้าไปซักให้ ปากบ่นแต่ว่า ‘เฟยเอ๋อร์ เจ้าไม่เข้าใจวิธีการซักผ้าชนิดนี้ เอามาให้ข้าจัดการเองดีกว่า’ อื้ม.. ไม่เหนื่อยมันก็ดีหรอก ในส่วนนี้ก็ต้องขอบคุณท่านพี่หญิงมาก ๆ เลยล่ะ ถึงจะขี้บ่นเป็นยายแก่ไปเสียหน่อยแต่ก็เพราะว่ารักข้าใช่ไหมล่ะ หุหุ” “บางทีข้าก็อยากจะจับท่านพี่หญิงมาแต่งหน้าทาปากเสียหน่อย หน้าก็สวยอยู่หรอกแต่ไม่รู้จักดูแลความงามของตัวเองบ้างเลย สงสัยเหลือเกินว่านางจะขายออกไหม”

อู๋อวี้ฉาย พูดถึง อู๋อวี้หมิง “....” หญิงสาวส่ายหน้าเมื่อต้องพูดถึงน้องสาวของตัวเอง  “หากบอกว่าเฟยเอ๋อร์สร้างเรื่องน่าหนักใจให้แล้ว หมิงเอ๋อร์ยิ่งก่อเรื่องหนักกว่าเป็นเท่าตัว มีอย่างที่ไหนเป็นสาวเป็นนาง แต่ทำงานบ้านไม่เป็นเลยสักอย่าง.. มะ.. ไม่ใช่เพราะว่าข้าทำแทนนางจึงทำอะไรไม่เป็นเลยเสียหน่อย! หรือย่างออกตะลอนเที่ยวตกปลาไม่ยอมกลับบ้าน มีลูกสาวบ้านไหนที่เขาทำกันบ้างล่ะ!” “หมิงเอ๋อร์ไม่รู้บ้างเลยหรืออย่างไรว่านอกบ้านอันตรายแค่ไหน ไม่รู้บ้างเลยหรืออย่างไรว่าคนที่บ้านเป็นห่วงเจ้ามากนะเด็กโง่ เฮ้อ...”

อู๋อวี้หมิง พูดถึง อู๋อวี้ฉาย “อึ๋ย.. ท่านพี่รองน่ะเหรอ” ท่าทีของหญิงสาวดูจะหวาด ๆ พี่สาวคนโต อยู่ไม่น้อยเมื่อพูดถึง “ท่านพี่รองน่ะดุจะตายใครจะอยากคุยด้วยกันล่ะ ท่านพ่อกับท่านแม่ยังไม่ดุข้าขนาดนี้เลย อย่างกับพี่รองเป็นมารดาคนที่สองอย่างไรอย่างนั้น... ไม่สิ! หน้ายักษ์ขนาดนี้เป็นท่านยายไปเลยดีกว่า!!” “เพราะว่านางดุข้าบ่อยด้วยแหล่ะเลยทำให้ข้าไม่ค่อยอยากกลับบ้าน ไม่ได้เกลียดนางนะ แต่ขี้เกียจฟังอบรมน่ะ ข้าไม่เคยเจอใครที่บ่นได้ยาวเป็นชั่วยามโดยไม่มีหยุดพักมาก่อน ที่ข้ากลายเป็นคนเถลไถลก็เพราะท่านพี่นั่นแหล่ะ แบร่!”

เงื่อนไขการแต่งงาน : อู๋อวี้ฉาย

1. คุณพ่อ (อู๋ชุน) จะให้สาบานว่าจะต้องรักลูกสาวของเขาคนเดียวเท่านั้น ห้ามนอกใจ ห้ามมีคนอื่น ถ้ามีภรรยาแล้วจะไม่ยกลูกสาวให้ หรือ ถ้านอกใจในภายหลังจะไปรับตัวลูกสาวคืน เพราะว่าเขาเลี้ยงพวกนางมาดี

2. ต้องแต่งงานแบบชนชั้นสูงเท่านั้น อาหารมงคลตามคู่มือการแต่งงาน แต่ในส่วนของอาหารจัดเลี้ยงห้ามจัดอาหารที่คนในบ้านไม่ชอบหรือแพ้มา และต้องมีอาหารที่คนในบ้านชอบอย่างน้อยคนละ 1 อย่าง
- ตรงนี้เพลย์เยอร์จะต้องโรลเพลย์ถาม อู๋อวี้กวาง อู๋อวี้เฟย และอู๋อวี้หมิง ว่าแต่ละคนชอบหรือไม่ชอบอะไร ห้ามลักไก่ให้คนคนอื่นตอบแทน
- ในส่วนอู๋อวี้กวางที่ไม่ชอบขนม เขาจะบอกว่าให้ทำขนมมงคลตามประเพณีมาได้เลย ไม่เป็นไร
- นอกจากจัดสุรามงคลแล้วยังต้องมีน้ำชาเกรดสีม่วงขึ้นไปด้วย เพราะมีคนไม่ชอบสุรา

3. เถ้าแก่อู๋ได้ยินมาว่าทางปาสู่มี ‘ช้าง’ ที่นับว่าเป็นสัตว์มงคลมีความหมายยิ่งใหญ่ ให้ไปหาช้างมาให้ 1 คู่ เพศผู้และเมียอย่างละ 1 ตัว (หาจากเควสหรือร้านค้าสัตว์ถ้ามี)

4. เพราะว่าอวี้ฉายเป็นนักดนตรีและนางชอบอ่านตำราที่เป็นบทกวี จึงขอ ตำราบทกวีระดับส้ม 1 เล่ม

5. ค่าสินสอดจำนวน 500 ตำลึงทอง (ไม่รวมค่าจัดงานแต่งงาน)

6. เรือนหอ:เถ้าแก่อู่จะมอบกระท่อมบนเกาะไห่หนาน ที่ตั้งนอกเมืองจูหยาให้เป็นสินสมรส โดยจดชื่อทั้งสองคนไว้กับอสังหาฯ