[เมืองลั่วหยาง] หอเริงรมย์ว่านหงฉา

หอเริงรมย์ว่านหงฉา

{ เมืองลั่วหยาง }

【หอเริงรมย์ว่านหงฉา】

บุปผางามหลากสีสันทุกพันธุ์สี รวมเอาไว้ที่นี่ทั้งการตกแต่งอย่างอลังการ
ราวกับคฤหาสน์แห่งเมืองหลวง สุราอาหารเลิศรสปรนเปรอ
ยอดปรารถนาของบุรุษทั้งสี่ทิศ น้ำเมา นารี และการแสดงตระการตา
เมรัยเรื่องรองที่นี่รวบรวมหญิงสาวหลากหลายประเภทเอาไว้
เรียกได้ว่ามี 'ของถูกใจ' เหล่านักท่องราตรีกระเป๋าหนักอย่างแน่นอน

เนื่องจากว่ามีคนมากหน้าหมายตา เชื้อพระวงศ์ ขุนนาง เป็นต้น
จึงต้องมีการป้องกันและเข้มงวดเป็นพิเศษ เถ้าแก่ได้ว่าจ้างทหารรับจ้าง
ไว้ดูแลความปลอดภัยตลอด 24 ชั่วโมง ป้องกันเหตุการณ์วุ่นวาย

ข่าวลือ: เมื่อคืนวัน (14 เดือนสือเยว่) ยามไห้
มีบุรุษกับสตรีชุดแดงทำบัดสีบัดเถลิงกลางโรงเตี๊ยม ทั้งสองจูบกันต่อหน้าต่อตาสาธารณชน
ฟังข่าวลือได้รับ +8 EXP

ทุกท่านสามารถมาโรลเพลย์ทำงานพาร์ทไทม์ประจำวัน
ค่าจ้าง: 300 อีแปะ - 10 EXP (รายวัน)

เถ้าแก่เนี้ย: ลู่ หลิ่ง
อุปนิสัยเถ้าแก่
หูตาแพรวพราว ไวต่อกลิ่นเงิน ๆ ทอง ๆ
ไม่ล่วงเกินผู้มีอิทธิพลช่ำชองการค้าเจรจาอ่อนหวาน
อบรมเหล่าลูกสาวในหอเป็นอย่างดี

[การใช้บริการสตรีในหอ]

(1) ทุกครั้งที่ท่านมาใช้บริการ หากจะใช้บริการสตรีในหอแบบส่วนตัว

(2) ค่าตัวสตรีในหอ รับใช้บุรุษทุกอย่าง มีด้วยกัน 2 รูปแบบ

- แบบชั่วคราว 1 ชั่วยาม (2ชั่วโมง) : 40 ตำลึงเงิน+ภาษีเมือง [เริ่มต้น 7%] สามารถลดความเครียดได้ 40 หน่วย

- แบบค้างคืน: 100 ตำลึงเงิน+ภาษีเมือง [เริ่มต้น 7%]  ~ สามารถลดความเครียดได้ 90 หน่วย

(3) ค่าตัวสตรีในหอ ไม่ขายตัวขายแต่ศิลปะ มีด้วยกัน 2 รูปแบบ

- แบบชั่วคราว 1 ชั่วยาม (2ชั่วโมง) : 15 ตำลึงเงิน+ภาษีเมือง [เริ่มต้น 7%] สามารถลดความเครียดได้ 15 หน่วย

- แบบค้างคืน: 60 ตำลึงเงิน+ภาษีเมือง [เริ่มต้น 7%]  ~ สามารถลดความเครียดได้ 60 หน่วย

* กรณีซื้อให้ ผู้ติดตาม *

* หากเป็นนางโลมทั่วไป ได้รับ +10 EXP , (หากเลือกแบบขายตัวได้โบนัสเพิ่ม) +3 Point *

* หากเป็น NPC นางโลม ตัวท๊อป ได้รับ +15 EXP , (หากเลือกแบบขายตัว ได้โบนัสเพิ่ม) +6 Point *

(4) โปรดเขียนโรลเพลย์ใช้บริการด้วยภาษาที่ไม่อนาจาร ลามกจนเกินไป หากใครอยากระบายความอดอั้นสนองนี๊ดตนเอง

ทางทีมงานก็ไม่ได้ว่าอะไรให้อิสระท่าน แต่ขอให้ท่านให้คลิกที่ไอคอน กุญแจ เพื่อล็อกโพสต์ ตั้งโพสต์เป็นแบบส่วนตัว ไม่ให้โพสต์เป็นสาธารณะ

Lizixuan ดี

สุขสำราญ

        ข่าวลือมันไปไวเสียยิ่งกว่าไฟลามทุ่งเสียอีกและเรื่องของหลี่ซีซวนทานข้าวกับแม่นางชุดแดง  คือข่าวลือที่รวมอยู่ในนั้นด้วยเช่นกัน  นับแต่ได้ช่วยสตรีชุดแดงมาจากโจรผู้มากฝีมือจากป่าที่เมืองหงหนง  คุ้มครองแม่นางชุดแดงมาจนถึงลั่วหยาง  ระหว่างทางที่ได้อยู่ด้วยกันไม่เคยได้ล่วงเกินเลยสักครั้งแม้ในใจอยากจะทำเช่นนั้น  คำนึงถึงผลได้ผลเสียหลี่ซีซวนจึงเลือกไม่กระทำอย่างใดทั้งสิ้น  สตรีชุดแดงผู้นี้ดั่งมีมนต์มารผู้ใดพบเห็นดั่งต้องมนต์สะกด

        หลี่ซีซวนไม่ได้เข้าโรงเตี๊ยมอี้เถาอยากพักให้ใจได้คิดถึงกันบ้าง  และไม่อยากต้องไปเจอสายตาอาฆาตของพวกผู้ชายเวลามองพวกเขาสองคนสนทนากัน  แม้ไม่กลัวการมีเรื่องวิวาทหรือการใช้กำลัง  ทว่าคงไม่ดีแน่หากมีเรื่องกันในนครหลวงแห่งนี้  หลี่ซีซวนเดินย่ำราตรีท่องเที่ยวชมนครหลวงอย่างสำราญใจ  จนเดินผ่านมาถึงสถานที่โออ่าแสงจากโคมไฟส่องราวกับกลางวันคนเดินเข้าออกยังหนาแน่นกว่าโรงเตี๊ยมมากนัก  ทั้งยังมีสตรีบางคนเดินควงแขนผู้ชายวัยกลางคนเข้าไปด้านในอีกด้วย  แต่ที่พบเห็นคือมีกลุ่มคนแต่งตัวคล้ายทหารยืนเฝ้าอยู่สองฝากฝั่งทางเข้าค่อยคิดได้ว่าพวกมันเป็นทหารรับจ้าง  พวกมันอยู่ได้ด้วยการจ้างวานและเงินทองที่สูงค่าฝีมือสูงกว่าโจรโพกผ้าเลืองที่หลี่ซีซวนเคยพบเจอแน่นอน  เรื่องจำพวกวงการทหารหลี่ซีซวนพอมีประสบการณ์ระดับหนึ่งคนวงการเดียวกันย่อมต้องมีพบเจอกันเป็นปรกติ

        วันนี้หลี่ซีซวนแต่งตัวอย่างบัณฑิตระดับสูงเพื่อมิให้ใครต้องมองด้วยสายตาหยาบหยาม  และบ่ายของวันนี้เพิ่งไปจัดการธุระเรื่องบ้านที่เจียงหนานมา  เอกสารค่อนข้างวุ่นวายแต่ทำความเข้าใจเสียหน่อยค่อยเบาใจลงได้  หลี่ซีซวนแบบเห็นคนผู้หนึ่งแต่งตัวอย่างผู้มีบรรดาศักดิ์ชั้น กง มาใช้บริการที่นี่ด้วย  กลัวคนไม่รู้หรืออย่างไรว่าตัวเองเป็นผู้มีบรรดาศักดิ์  มันคือหอนางโลมอันดับหนึ่งในแผ่นดินย่อมไม่ผิดนักเพราะมันตกแต่งได้อย่างวิจิตรและโอ่อ่ายิ่งนัก  ยิ่งความหรูหราของมันเรียกว่าเป็นรองเพียงวังหลวงเท่านั้น  หลี่ซีซวนเดินตามเข้าไปบ้างแต่เลือกใช้บริการคือขายศิลปะเท่านั้น  แล้วเดินเลือกห้องด้านในสุดของชั้นสอง นั่งจิบชารอสตรีผู้หนึ่งเข้ามาหาในห้อง  ไม่นานเกินจิบน้ำชา 2 ถ้วยสตรีผู้หนึ่งเดินถือผีผาเข้ามานั่งตรงข้ามหลี่ซีซวนช่างสวยสดงดงาม  ราวนางฟ้านางสวรรค์มาโปรดคนพเนจรอย่างหลี่ซีซวน

   "คุณชายนิยมงานศิลปะหรือ?ถึงไม่ได้ไปใช้บริการอีกฝั่งของหอเรา" สตรีสาวรูปร่างอวบอัดพูดเสียงหวานถามชายพเนจรที่กำลังนอนสำราญอยู่บนเตียง

   "มันมีคนใช้บริการทางนั้นเยอะแล้ว และข้าชอบงานศิลปะมากกว่า"  บัณฑิตหนุ่มตอบอย่างไม่ต้องคิดให้เสียเวลา  มองดูนางด้วยความชื่นชม

   "อย่างนั้นฟังข้าบรรเลงเพลงเถิด คุณชาย ข้าจะขับขานให้ท่านได้ฟัง"

เดินข้ามสะพานในยามราตรีไม่กล้าจะหันกลับไปมอง

บนสะพาน ณ เวลานี้สายน้ำลืมเลือนไหลผ่านใต้เท้าของข้า

ข้ายืนอยู่ผู้เดียวในท่ามกลางหุบเขามีสุนัขเป็นเพื่อนร่วมทางเคียงข้าง

ในป่านี้ถูกแต่งแต้มด้วยสี ลมสารทฤดูพัดผ่านประตูผี

ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปหนึ่งปี สามปี ห้าปี

ก็ไม่ถือว่าช้า เพียงแค่เวลาหนึ่งถ้วยชา หรือทานของว่าง

หกโลกหล้า สี่สมุทร หรือแปดดินแดน ก็ไร้ผู้คนเอ่ยเรียกชื่อข้า

โลกีย์นี้ช่างแปลกประหลาดและน่าขัน นอกป่าไผ่นั้นมีตำรามากมาย

ถ้าได้ซ่อนตัวอยู่ถือว่าดี แต่คนดีๆ มักไม่เข้ามา  เป็นข้าที่แสร้งพูดโกหกไปเรื่อยเปื่อย

หรือเป็นพวกเข้าที่มีเจตนาร้ายกันแน่?

บางคนไม่รู้จักสำนึกผิด   เขาแยกไม่ออกถึง ดี ชั่ว ขาว ดำ

ในความรู้สึกของผู้คนต่างไม่กล้าแสดงออกมา  ดูเหมือนว่าจะดี แต่แท้จริงแล้วมีความชั่วร้ายคลุกคลีอยู่

เมื่อลำนำเพลงเรื่องนี้จบลง จะเหลือผู้ใดบ้างที่คอยเฝ้าดูอยู่

ในโลกีย์มนุษย์นี้ได้ยินว่ายี่สิบปีหินที่มีน้ำหยดทุกวันถึงจะกร่อน

จะราชาหรือวีรบุรุษก็ย่อมมิอาจต่อกรกับการเปลี่ยนแหลงตามกาลเวลา

ข้าไม่สนหรอกว่าบ้านเมืองนี้จะเป็นของผู้ใด มันก็แค่ความสุขเล็ก ๆ สั้น ๆ ที่คาดเดามิได้

สัญจรไปทั่วทุกหกทิศาหาใช่เรื่องยาก เขาเอ๋อห์เหมยนี้ข้าปกป้องเองได้

        บทเพลงลำนำนี้มันดูคล้ายคลึงกับการดำเนินชีวิตของหลี่ซีซวนอย่างเข้ากันได้ดี  ชีวิตสัญจรไปทั่วทุกทิศามันไม่ได้กลายเป็นเรื่องยากสำหรับหลี่ซีซวนอีกต่อไปแล้ว  กลายเป็นว่าการลงหลักปักฐานนั้นกลายเป็นเรื่องยากแทน  ผู้คนอยากลงหลักมีบ้านไว้สักที่หนึ่งเพื่อวันหนึ่งจะได้กลับมาพักผ่อนที่บ้านของตนเอง  การเดินทาง  สัญจร ยาวนานหรือสั้นสุดท้ายบรรจบที่การได้พักอาศัยยังสถานที่แหล่งหนึ่งที่ใจปราถนาอยากพักเอนกาย  บ้านที่หนานชางยังไม่ได้กลับไปดูแลเพราะติดงานส่วนตัวที่ยังไม่บรรลุ  สายตามองเพดานห้องในหอนางโลม  สตรีผู้นั้นวางผีผาลงด้านข้างมองชายผู้นี้ที่พอจะคาดเดาได้ว่าเป็นคนสัญจรทั่วแผ่นดิน  มันไม่คิดจะหาแหล่งพักผิงเช่นบทลำนำเพลงนี้เลยหรืออย่างไร  ปล่อยให้มันได้พักผ่อน  ผ่อนคลาย  ทบทวนเรื่องราวของมันเองที่ผ่านมา

[เควสสอนการแบล็กเมล์] สืบหาเบาะแสต้นตอข่าวลือ

NPC ประกอบ

จง หู่

::.คำอธิบายเควส.::

- คำในวงเล็บ อาทิ (พ่อหนุ่ม/สาวน้อย) เลือกคำใดคำหนึ่งมาใช้ ให้เข้ากับคุณ -

- [...] สีน้ำเงิน คือ โรลคำพูดเฉพาะคนมีลักษณะนิสัยตามที่ระบุ -

.: เงื่อนไขงาน :.

- ทำได้ทุกคน จนกว่าจะมีคนส่งเควส 1 คนเท่านั้น -

- คนที่มาเปิดเควสได้ จะต้องเคยฟังข่าวลือสตรีชุดแดงกับหนุ่มปริศนาก่อน -

- ทุกคนสามารถเสนอขอสร้างสถานที่ได้ที่นี่ (คลิก) เพื่อใช้ประกอบการโรลเรื่องราวของคุณในระหว่างทำเควส -

- ส่วนแบ่งการขู่กรรโชกเจ้าตัวข่าวลือคนละครึ่ง -

.: ข้อมูลงาน :.

       (1) ข่าวลือ สตรีชุดแดง กับ หนุ่มปริศนา แห่ง โรงเตี๊ยมอี้เถา

                        - เขียนโรลเพลย์มาที่หอเริงรมย์ ก่อนมีชายคนนึงส่งชิกให้ท่าน

                        - เขียนโรลสร้างสตอรี่สนทนา โดยอีกฝ่ายถามคุณว่าเคยฟังข่าวลือนั้นมาแล้วใช่ไหม

                        - เขาไหว้วานจ้างคุณตรวจสอบมัน ว่าชายคนนั้นใครกันแน่และสตรีนางนั้น ลองคิดดูสิถ้าเรารู้ว่าทั้งสองเป็นใครเราจะได้ไปช่วยกันขู่กรรโชก บุรุษคนนั้นถ้าฐานะดี พ่อเขามีหน้ามีตาทางสังคมเราจะขู่มันว่าจะแจ้งแก่บิดา เรื่องหาภูมิลำเนาบ้านเกิดข้ามีเส้นสายในวงการขุนนางไม่ใช่ปัญหา เชื่อสิถ้าชายคนนั้นยังรักษาหน้าตาไม่อยากให้พ่อรู้เขาต้องจ่ายเรา ถ้ามันไม่ยอมจ่ายก็ไปแบล็กเมล์กับพ่อมันแทน

                        - เขาบอกค่าจ้างแจ้งข่าวลือ 60 ตำลึงเงิน , 600 อีแปะ , แร่เหล็กไหล x1 (+30 EXP) ส่วนค่าขู่กรรโชกหลังได้มาจะแบ่งคนละครึ่ง เราจะขู่มัน 80 ตำลึงทอง

                        - จบการรับเควส เดินทางไปตรวจสอบ

วิธีตรวจสอบสืบหาข่าวลือ

- 1 - ให้คุณรอเป้าหมายที่คิดว่าเป็นข่าวลือ แล้วเข้าไปโรลเพลย์กับเขาทั้งสองคน หาทางแอบถามดูเรื่องนี้อย่างเนียน ๆ โดยการตีสนิท

หรือถามพวกเขาว่าวันที่ 15 เดือนสือเยว่ พวกเขาอยู่โรงเตี๊ยมนี้หรือไม่

- 2 - หากเป็น Member ในข่าวลือให้โรลเพลย์เข้าไปสร้างสถานการณ์โคทันที ที่อีกฝ่ายลงโรลพบสตรีชุดแดงที่คิดว่าใช่ในข่าวลือ

- 3 -  หลังได้รับเบาะแส กลับมาแจ้งอีกฝ่าย เพื่อรอดำเนินการขั้นต่อไป

Tianzhou ดี

❖ราชสีห์จรจัด❖

ฆ่าเวลา

หลังจากที่ผ่านด่านตรวจมาเมื่อค่ำคืนเทียนโจวก็ได้เดินทางต่อมาจนถึงเมืองลั่วหยางและพักผ่อนไปโดยมิได้มีอะไรพิเศษจนกระทั่งเช้าวันใหม่มาถึง เทียนโจวได้ออกมานอกโรงเตี๊ยมเพื่อเตรียมตัวสำหรับการออกกำลังกายพร้อมกับเจ้าเขี้ยวเิงนเหมือนทุกวัน

“ข้าจะมัดหินเหล่านี้ให้เจ้า ฉะนั้นจงอยู่นิ่งๆ”

เทียนโจวกล่าวออกมาก่อนจะเริ่มนำหินที่หามาได้ถ่วงร่างของเจ้าเขี้ยวเงินโดยคราวนี้ก็ได้เพิ่มน้ำหนักขึ้นไปอีกหนึ่งระดับเพื่อการฝึกฝน และแน่นอนตัวของชายหนุ่มเองก็ได้เพิ่มน้ำหนักขึ้นจากปกติด้วยเหมือนกัน

“วันนี้เราจะฝึกวิ่งกัน เพราะวันนี้อากาศนั้นก็มิเลวเสียด้วย”

รอยยิ้มของชายหนุ่มปรากฎขึ้นมาบนใบหน้า ก่อนจะเริ่มยืดเส้นยืดสายเล็กๆน้อยๆเพื่อเตรียมตัว

“เอาล่ะ เริ่ม!”

ขาทั้งสองเริ่มก้าวออกวิ่งอย่างรวดเร็วหลังกล่าวจบ เจ้าเขี้ยวเงินวิ่งตามผู้เป็นนายมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับอ้าปากแลบลิ้นรับลมเย็นๆยามวิ่ง

“วิ่งเร็วใช้ได้ งั้นเรามาเพิ่มความเร็วกันหน่อยดีกว่า”

เทียนโจวเร่งฝีเท้ามากที่สุดจนสุดกำลังของตนโดยมีเจ้าเขี้ยวเงินยังคงตามมาติด ถึงแม้น้ำหนักที่ถ่วงร่างของเทียนโจวและเจ้าเขี้ยวเงินจะต่างกันมาก แต่การที่หมาป่าตัวนี้ตามเทียนโจวมาได้เร็วขนาดนี้ก็ยังนับว่าเป็นเรื่องดีที่เห็นถึงความพยายามและการพัฒนา

“เราจะวิ่งที่ความเร็วนี่ต่อไป อย่าหมดแรงซะก่อนล่ะ”

ชายหนุ่มกล่าวออกมาก่อนจะเริ่มวิ่งต่อไปทั่วเมืองในวันนี้จนระยะเวลาผ่านมาถึงหนึ่งชั่วยาม ซึ่งตอนนี้ทั้งสองได้เข้ามายังโรงเตี๊ยมที่ได้เข้าพักเมื่อคืนก่อนจะเริ่มหาโต๊ะซักตัวนั่ง

“ไก่ขอทานสอง ไม่สิ สามเลย!”

เทียนโจวกล่าวออกมาเพราะช่วงนี้หลังจากที่ฝึกฝนมากขึ้น ความอยากอาหารของตนนั้นก็เพิ่มตามขึ้นมาเช่นกัน  หลังจากผ่านไปซักพักอาหารที่สั่งไว้ก็มาถึงโต๊ะของชายหนุ่ม เทียนโจวได้วางส่วนของเจ้าเขี้ยวเงินไว้บนพื้นเหมือนเดิม ก่อนจะเรื่มรับประทานในส่วนของไก่ขอทานทั้งสองของตน

“อาหารหลังฝึกนี่เยี่ยมจริงๆ”

เทียนโจวกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มก่อนจะหันไปมองทางด้านเจ้าเขี้ยวเงินที่ทานไก่ขอทานอย่างเอร็ดอร่อยเช่นกัน ทั้งสองทานอาหารจนเสร็จสรรพเพียงระยะเวลาไม่นาน ก่อนที่เทียนโจวจะกลับขึ้นมายังห้องพักหลังจากที่ทิ้งเงินค่าอาหารไว้ที่โต๊ะ

“หลังจากข้าอาบน้ำเสร็จจะออกไปข้างนอกเสียหน่อย เจ้าก็อยู่ในห้องไปเสีย”

เทียนโจวหันไปกล่าวกับเจ้าเขี้ยวเงินก่อนจะเดินเข้าไปยังห้องน้ำและเริ่มชำระล้างร่างกายที่เต็มไปด้วยคราบเหงื่อ เพียงช่วงสั้นๆเทียนโจวก็ได้อาบน้ำเสร็จจนตอนนี้ได้แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยและเดินออกมานอกโรงเตี๊ยมตรงไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง

“วันนี้ข้าจะฆ่าเวลาด้วยเจ้านี่แหละ”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาในขณะที่แหงนหน้าขึ้นไปมองป้ายที่เขียนว่าหอเริงรมย์ว่านหงฉา เทียนโจวยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยหลังจากมองป้ายเสร็จก่อนจะเดินตรงเข้าไปภายในประตู ทันทีที่มาถึงราวกับโลกใบใหม่ในดินแดนพิศวงที่เต็มไปด้วยสาวงาม

“ข้าขอบแบบศิลปะทั้งคืน”

เทียนโจวกล่าวขึ้นมาทันทีที่มาถึงก่อนจะมีสาวงามมากมายที่เดินตรงมาหาชายหนุ่ม เทียนโจวจ้องมองสตรีเหล่านั้นพร้อมรอยยิ้มก่อนจะเลือกแบบที่ตนถูกใจ ก่อนที่หญิงสาวคนนั้นจะนำทางเทียนโจวเข้าไปในห้องๆหนึ่งและเริ่มบรรเลงศิลปะที่แสนงดงามอันเป็นเอกลักษณ์ของหอนางโลมแก่ชายหนุ่มผู้เกรงขาม...

ให้ไก่ขอทาน เขี้ยวเงิน

ไม่ขายตัวขายศิลปะ ค้างคืน 60+10%=66 ตำลึงเงิน

@Watcher

Weibin ชั่ว

หลังจากที่เว่ยปินได้รับข้อความของจางยรั่งตนก็รีบเดินทางมาจุดนัดหมาย เมื่อมาถึงก็มีเสี่ยวเอ้อมายืนรออยู่แล้ว

"นายท่านคงเป็นเว่ยกงกง มาเถอะขอรับจางกงกงรออยู่ชั้นบนแล้ว"
เว่ยปินพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินนำไปโดยมีเสี่ยวเอ้อเดินตามหลังครึ่งก้าวเพื่อคอยบอกทาง เดินไปได้ไม่นานก็มาหยุดที่ห้องที่ดูจากประตูก็บ่งบอกถึงความหรูหรา "ข้าน้อยคงส่งกงกงได้เท่านี้" เมื่อพูดจบเสี่ยวเอ้อก็เดินออกไปเฝ้าที่ตีนบันไดตามเดิม เมื่อเว่ยปินพลักประตูเข้าไปก็พบจางยรั่งนั่งอยู่กับขันทีอีกสองคน


"ข้าน้อยขอคาราวะกงกงทุกท่าน"


จางยรั่งเงยหน้าขึ้นมาก็แล้วก็รีบเข้ามาพร้อมพยุงตัวขึ้น


"ฮ่าๆ เสี่ยวเว่ยนี่ก็คนกันเองทั้งนั้นไม่จำเป็นต้องมากพิธี"


เว่ยปินหัวเราะเล็กน้อยก่อนจะพยุงจางยรั่งไปที่นั่งแล้วตนเดอนกลับไปที่นั่งของตนที่จัดเตรียมไว้


"ที่ข้าเรียกทุกคนมาวันนี้เพราะว่าตอนนี้องค์รัชทายาทได้เสร็จออกไปรํ่าเรียนภายนอกราชวังกับราชครูหลิว ซึ่งเป็นจังวะที่อาจจะเกิดอะไรขึ้นกับองค์รัชทายาทได้ข้าอยากให้พวกเจ้าช่วยกันจับตาคนของฝั่งสกุลเหอไว้ ส่วนเจ้าโว้ยปืนข้าอยากให้เจ้าตามเสด็จไปด้วยคอยอารักขาอย่าให้เกิดอะไรขึ้นกับองค์รัชทายาท

"ข้าน้อยจะไม่ให้มีอะไรผิดพลาด"

หลังจากกินดื่มกันได้สักพักต่างฝ่ายก็แยกย้ายกลับเหลือแต่เว่ยปินที่จางยรั่งชวนอยู่ต่อ

"ที่ข้าเรียกเจ้ามาวันนี้เพราะข้านั้นได้อดีตทหารมาสามคนข้าจึงนำมาให้เจ้าเลือกดูสักคนเห็นว่าทุกวันนี้คนข้างกายเจ้ามีแต่พวกปวกเปียก อนาคตเจ้าจะต้องมารับช่วงต่อจากข้า จงรักษาตัวให้ดี" จางยรั่งพูดพลางตบบ่าเขาไปด้วย เมื่อจางยรั่งพูดจบก็มีชายสามคนออกมายืนเรียงแถวกัน

"ทั้งสามคนนี้ล้วนเป็นทหารชำนาญศึกแต่ด้วยถานะทำให้ไปได้ไม่ไกลเท่าที่ควร เจ้าก็ลองเลือกดูสักคนเถอะ"

บุรุษทั้งสามนั้นล้วนร่างกายสมกับชายชาติทหารแต่กลับมีคนนึงสะดุดตากับเว่ยปินที่สุด ชายผู้นั้นสููงใหญ่ดวงตากลมตัวไร้คิ้วถ้าถูกจ้องนานเข้าจะรู้สึกขนลุกแปลกๆ

"เจ้าชื่อแซ่อะไรเหตุใดจึงมาเป็นผู้ติดตาม"

"เรียนกงกงข้าน้อยแซ่ลินามข้องชื่อรองอู๋ไต้เป็นคนส่านซีแต่กำเนิด ข้าเคยเป็นทหารมาก่อนแต่ด้วยที่บ้านมีหนี้ก้อนใหญ่ทำให้ต้องออกจากการเป็นทหาร มาขายชีวิตแลกกับเงินใช้หนี้"

"ที่บ้านเจ้ามีญาติพี่น้องกี่คน แล้วติดหนี้เป็นจำนวนเท่าไหร่*

"กงกงที่บ้านข้าน้อยเหลือแค่บิดากับมารดาไม่มีญาติพี่น้อง หนี้ทางบ้านรวมกันแล้วสามร้อยตำลึงทอง"

เว่ยปินพยักหน้าเข้าใจก่อนจะหันหน้าไปหาจางยรั่ง

"กงกงข้าน้อยเลือกอู๋ไต้หวังว่ากงกงจะยินดี"

จางยรั่งที่นั่งดูเหตุการตลอดก็หัวเราะขึ้น "ข้าบอกแล้วให้เจ้าเลือกไปคนนึงเจ้าเลือกได้เหตุใดข้าจะไม่ยินดี เมื่อเจ้าเห็นว่าคนผู้นี้สามารถฝากความปลอดภัยไว้ได่ก็แล้วแต่เจ้าเถอะ"

เว่ยปินยิ้มอย่างยินดีก่อนจะหันไปยืนถุงเงินให้ลิข้อง

"นี่เงินสามร้อยห้าสิบตำลึงทอง สามร้อยนั้นเจ้าเอาไปจ่ายนี้ที่บ้านส่วนอีกห้าสิบเจ้าก็เอาไว้ให้พ่อแม่เจ้าได้ใช้เถอะวันนี้เจ้าไปจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยพรุ้งนี้ค่อยกลับมาพบข้า"

ลิข้องเมื่อได้รับถุงเงินก็ขุกเข่าคาราวะเว่ยปิน "ต่อไปนี้ชีวิตของข้าน้อยจะขอรับใช้กงกงตลอดไป" พูดจบเว่ยปินก็รีบพยุงเขาขึ้นก่อนจะส่งออกจากห้องให้ไปทำธุระของตน

ทำให้ทั้งห้องเหลือแค่จางยรั่งและเว่ยปิน

"กงกงขอรับข้ายังไม่รู้เลยว่าองค์รัชทายาทไปที่ใดแล้วขาจะตามไปอารักษ์ขาได้อย่างไร"

"เรื่องนั้นเจ้าคงต้องใช้สติปัญญาของเจ้าตามหาดูแล้วล่ะข้ารู้แค่ว่าอยู่แถวสานซี"

เว่ยปินแสดงสีหน้าครุ่นคิดก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง

"จริงด้วยวันนี้ข้าน้อยได้นำของขวัญมามอบให้กงกงไม่รู้กงกงจะชอบหรือไม่" พูดจบก็แกะห่อผ้าที่ตนนำมาด้วยเมื่อผ้าเปิดออกก็ปรากฏกล่องไม้หอมสีดำออกมา จางยรั่งไม่รอช้ารีบเปิดกล่อง ภายในกล่องนั้นมี เกราะสีทองลํ้าค่าอยู่ด้านใน


"เหตุใดเจ้าจึงนำมามอบให้ข้ากันของมีค่าขนาดนี้" จางยรั่งทำท่าทีปฎิเสธ เว่ยปินก็รับพูดขัดก่อน


"ทุกวันนี้กงกงเปรียบเสมือนบิดาของข้า บุตรนำของมอบให้บิดาไม่เห็นมีอะไรไม่สมควร แถมเกราะทองที่สง่างามเช่นนี้จะมีใครเหมาะเท่ากงกงอีก ขอกงกงอย่าได้ปฎิเสธเลย"


จางยรั่งเมื่อรู้ว่าปฎิเสธไม่ได้ก็หัวเราะออกมาแล้วชวนเว่ยปินนั่งดื่มในหอว่านหงฉาจนมืดคํ่าแล้วแยกย้ายกลับ


จ่ายค่าผู้ติดตาม 350ตำลึงทอง

เจ้าเล่ห์/เสแสร้ง

+4 Point จากการโรลวางแผนใช้อุบาย

ละโมบ

+5 ความสัมพันธ์คนที่มีนิสัยเดียวกัน

+20 ความเครียด จากการมอบตำแหน่ง , แบ่งดินแดน , ให้ชองขวัญ

ประจบสอพลอ

+2 Point จากการโรลใช้กลอุบาย

+5% มีโอกาสได้เงิน 10 - 300 ตำลึงทองถ้าประจบสำเร็จ

+20 ความสัมพันธ์กับผู้ปกครองของคุณ

-20 สูญเสียความเครียดจากกาโรลประจบ

ขันที

+3 Point เมื่อโรลใช้แผนและกลอุบาย

+30 ความสัมพันธ์กับคนประเภทเดียวกัน

หูดี

+2 Point จากการโรลใช้แผนการหรือกลอุบาย

+15 ความสัมพันธ์กับคนที่คุยด้วย

อัจฉริยะ

+5 Point จากการโรลใช้แผนการและกลอุบาย

+20 ความสัมพันธ์จากการที่จางยรั่งธาตุไม้เกื้อ

+20 ความสัมพันธ์เมื่อเจอคนชื่อเสียงเดียวกัน

@Watcher

มอบเกราะทองให้ [196] จาง ยรั่ง