[เมืองสวี่ซาง] ตลาดฮว่าเกาเลี่ยง

WuMan มาร

เดินทางมุ่งสู่ซินเย่ - สวี่ซาง

เหล่าอาชาที่คร่ำเคร่งกับการเดินทางและบรรดาคนลากเกวียนเทียมโคได้หยุดพักเมื่อเข้าถึงตัวเมืองสวี่ซาง ข้าวของมีค่าส่วนใหญ่ได้นำกองอารักขาเฝ้าไว้ยังที่ปลอดภัยนอกเมืองเพื่อป้องการการสะดุดตาโจรผู้ร้าย

ในทางกลับกัน พวกมนุษยืตัวเปล่าเหล่าคุณชายและนายท่านทั้งสิบชีวิตเข้ามาผ่อนคลายในเมือง อีกนัยหนึ่งหลิวซีเยีย่นหมายให้องค์ชายน้อยเรียนรุ้วิถีชีวิต อีกด้านเพื่อมองหาเงาของใครบางคน

แม้เขาจะทราบจากโม่เสวียนว่านางที่เขาถามถึงมิได้อยู่ในกวนจงแล้ว ในใจลึกๆ ยังคงนึกถึงเสี้ยวหน้าด้านข้างในยามแสงดองไม้ไฟเจิดจรัสอยู่ดี ต่างกับคนแซ่เสิ่นที่เมื่อต้งจ่ายก็มือเติบไม่อยากใช้ความิคดมากนัก

"ทางนั้น เจ้าไปเหมาผิงกั่วให้หมดทั้งแผง นำไปแจกจ่ายคนในขบวน แล้วก็อย่าลืมนำน้ำสะอาดกับฟางสดไปให้ม้า... เงินในถุงนี้ เผื่อมีของที่อยากซื้อไปฝากคนทางบ้าน"

ถ้อยคำของนายท่านทำเอาจวี้ซินซายซึง้ใจ เขากับฟางอี้อาสาเรื่องแจกจ่ายของ แน่นอนส่วนของเจรจากับพ่อค้าฟางอี้เป็นคนทำ เพระาขืนให้จี้วซินออกหน้าคนคงนึกว่าขุ่ปิดบ้านแน่ๆ

"ท่านกับจิ่วชุนเล่ามีขนมที่อยากกินไหม?" โม่เสวียนไม่ลืมถามทางสองอาจารย์ศิษย์ เขาตักบารทั้ววัดแน่นอน แต่คำตอบของอีกฝ่ายทำเอาไปไม่เป็น

"อยากกินขนมที่เจ้าทำมากกว่า เอาไว้ถึงซินเย่.. อย่าลืมล่ะว่ารับปากอะไรไว้" เรื่องหางานให้ชาวบ้านแลดูคุณชายหลิวจะช่ำชองเป็นพิเศษ

คณะเดินทางพักผ่อนในตลาดเพียงถึงเที่ยงวัน หลังจากเติมเสบียงและน้ำพวกเขาก็ออกเดิทางต่อในทันที

@Watcher

XiangShan ดี

ออกเดินทาง

เดินทางกลับ 9

ผ่านด่านเขตตรวจตราของด่านนอกเมืองลั่วหยางมาแล้วเรียบร้อย เข้าเขตเมืองสวี่ซางโดยหญิงสาวผ่านมาในย่านการค้าอีกครั้ง ที่นี่เองก้ยังคึกคักไม่เปลี่ยนแปลงไปเลย..

แต่ในความสงบสุขและคึกคัก ก็มีความดำมืดซ่อนอยู่..

เธอเองก็ไม่อยากจะคิดว่ามีอะไรซ่อนอยู่บ้าง มันช่างมีอยู่มากมายนัก แต่เรื่องหลักๆที่เธอจะมองก็คือ การกดขี่สตรีในยุคสมัยนี้

เมืองใหญ่ๆทำกันเปนปกติ ไม่มีใครไม่รู้หรอก..

เมื่อเธอเดินทางผ่านเขตย่านการค้ามาแล้ว เธอก้มุ่งหน้าไปยังเมืองต่อไปโดยทันที..

-----------------------

Chenhuajia ดี

เดินทางผ่านเมืองสวี่ซาง

เมื่อเข้าด่านตรวจผ่านเมืองมาก็เจอกับตลาดแห่งหนึ่งที่ดูคึกคักเป็นอย่างมากผู้คนสัญจรไปมามากมาย คุยกันอย่างสนุกสนานหันไปทางโน้นก็เจอคนต่อราคากันหรือไม่ก็สนทนากันอย่างปกติ

แต่เหมือนมีหญิงสาวคนนึงจะดวงซวยโดนโจรปล้นย่ามที่บรรจุเงินไว้ไปซะแล้วสิ

“ ช่วยด้วย มีคนขโมยของ ”

เราได้เป็นจังหวะที่ไม่ดีเสียจริงแถวนี้ดันไม่มีทหารลาดตระเวนอยู่เลย ด้วยความที่หญิงสาวฝึกร่างกายมาพอสมควรและฝึกศิลปะการต่อสู้มาเล็กน้อยจึงวิ่งไปกระชากตัวของโจรผู้นั้นได้ทันแล้วเอาของคืนมา จากนั้นผู้คนก็รุมจับตัวโจรคนนั้นไว้เพื่อไม่ให้หลุดไป หญิงสาวจึงโล่งใจและนำถุงเงินนั้นกลับคืนให้ตัวเจ้าของ

“ ถุงย่ามของท่านเจ้าค่ะ ”

“ ขอบใจแม่หนูมากหนา ข้ามิเคยเห็นหญิงสาวผู้ใดที่กล้าหาญเท่าท่านเลย ท่านมาจากที่ใดหรือ ”

“ พอดีข้าน้อยผู้นี้มาจากเมืองโผหยาง ศาสนาของเมืองสอนให้ข้าแข็งแกร่งขึ้นมาเจ้าค่ะ หญิงสาวอย่างเราๆสมัยนี้ต้องแข็งแกร่งขึ้นแล้วนะเจ้าคะ คิกคิก ข้าขอตัวก่อนพอดีมีงานต้องไปสะสางก่อนขอตัวก่อนหนาเจ้าคะ ”

จากนั้นก็โบกมือลากันแล้วนางก็เดินทางไปเมืองต่อไปต่อ

JiTianTao ดี

โรลผ่านย่านการค้า

ในตอนนี้นั้นพวกของจีเทียนเต๋าก็ได้มายังย่านการค้าโดยที่พวกของตนเองนั้นก็ให้ทหารนั้นแวะซื้อหาสินค้ากันได้บ้างโดยที่แบ่งสลับกันซื้อเนื่องจากไหนๆก็เดินทางผ่านการมาแล้วนั้นจึงให้แวะซื้ออาหารกันก่อนค่อยออกเดินทางกันต่อไปโดยที่อาหารนั้นพวกของตนเองที่เตรียมมาก็ยังพอเหลืออยู่บ้างแต่ว่าก็ซื้อหาเผื่อเอาไว้มันก็เป็นเรื่องที่ดีกว่ามันขาดอย่างแน่นอน

"มันจะดีหรือท่านจีที่ให้พวกเรานั้นสามารถแวะซื้อหาสินค้าได้กันแบบนั้นคือพวกเรานั้นก็เกรงใจท่านว่าท่านเป็นผู้นำในการขนส่งสเบียงในครั้งนี้"

"ไม่เป็นไรหรอกขอรับให้พวกท่านทุกคนนั้นซื้อหาสินค้าได้กันเต็มที่เลยเพราะว่าพวกเรานั้นจะไม่แวะย่านการค้าในเมืองลั่วอยางเพราะหนทางในการเข้าไปนั้นมันจะเสียเวลาเป็นอย่างมากโดยที่ข้านั่นให้พวกของเรานั้นซื้อหาสินค้าในย่านการค้าในแถวนี้ก่อนโดยที่สินค้าอาจจะดูไม่ได้ดีเท่าในเมืองหลวงลั่วอยางเสียเท่าไหร่แต่ว่าสินค้าเหล่านี้ก็ถือว่าเป็นสินค้าที่ถ้าซื้อหาภายในเมืองเฉินตูแล้วล่ะก็ราคามันก็จะอัพเป็นเท่าตัวเลยแบบนั้นสู้ซื้อจากที่นี้แล้วล่ะก็ราคาจะถูกลงเป็นจำนวนมากเลยล่ะขอรับแบบนั้น"

"ขอบคุณท่านจีจริงๆขอรับเดี่ยวพวกเรานั้นจะใช้เวลาเพียงไม่นานหรอกขอรับข้านี่นั้นจะกำชับเหล่าพี่น้องของข้านั้นในการเลือกซื้อสินค้าหรือว่าเลือกหาของกินต่างๆว่าอย่าได้ใช้เวลานานเสียจนเกินไปไม่อน่างงั้นล่ะก็จะกระทบต่อการเดินทางของพวกเนาต่อแบบนั้น"

"ได้ขอรับขอเพียงแต่ไม่ใช้เวลานานจนเกินไปล่ะก็แบบนั้นก็ดีแล้วล่ะขอนรับแบบนั้น"

"รับรองว่าเหล่าพี่น้องของข้านั้นจะไม่ใช้เวลานานจนเกินไปจบรบกวนเวลาการเดินทางของพวกเราอย่างแน่นอนว่าแต่ว่าตัวของท่านจีนั้นไม่เลือกซื้อหาสินค้าอะไรหรือขอรับแบบนั้นหรือว่าเลือกซื้อเลือกดูสินค้าอะไรบ้าง"

"ตัวของข้านั้นไม่ได้สนใจหรือว่าที่จะใช้อะไรแบบนั้นหรอกนะขอรับแต่ว่าเดี่ยวตัวของข้านั้นก็เลือกหาอะไรดูเสียหน่อยแบบนั้นว่ามีอะไรที้น่าสนใจหรือว่ามีอะไรที่ดูแล้วน่าซื้อไปฝากท่านเจ้าเมืองหรือไม่แบบนั้นน่ะขอรับ"