[เมืองเฉินหลิว] จวนสกุลเฉา | เฉา ซงเฉา

จวนสกุลเฉา | เฉา ซง

{ เมืองเฉินหลิว }

【จวนสกุลเฉา | เฉา ซง】

จวนที่ตั้งอยู่ในย่านคึกคักของเฉินหลิวที่ได้รับทำเลทอง
มีทิวทัศน์ของหุบเขาใกล้เฉินหลิว เรือนถูกสร้างด้วยไม้ชั้นดี
ขัดจนขึ้นเงา สลับกับใช้หินขาวราคาแพงช่วยส่งเสริมให้ดูรื่นเริงไม่หมองเศร้า
นอกจากเรือนใหญ่ที่เป็นจุดรับรอง ใกล้กันยังมีโกดังเก็บสินค้า และเรือนรับแขก
รวมไปถึงเรือนของเจ้าของจวนและเรือนย่อยของผู้ติดตาม จัดแบ่งพื้นที่ลงตัว
ส่วนที่หลงเหลือพื้นที่ว่างก็มีบ่อน้ำใหญ่ ต้นไม้ภายในอาณาเขตส่วนมาก
ก็เป็นต้นแปะก๊วยผสมปนเปไปกับต้นเหมยและตู้เจวียน

ทุกท่านสามารถมาโรลเพลย์ทำงานพาร์ทไทม์ประจำวัน
ค่าจ้าง: 60 อีแปะ - 12 EXP (รายวัน)

เจ้าของบ้าน: เฉา ซง (โจโก๋)
{ ดูข้อมูลเพิ่มเติมที่นี่ }




ผู้อยู่อาศัย: เฉา เหริน (โจหยิน)
{ ดูข้อมูลเพิ่มเติมที่นี่ }




ผู้อยู่อาศัย: เฉา หง (โจหอง)
{ ดูข้อมูลเพิ่มเติมที่นี่ }

[งานสกุลเฉา]

พ่อบ้านสกุลเฉา

[169] จาง เยวี่ยนเหอ

[ข้อมูลเพิ่มเติม]

::.คำอธิบายเควส.::

- คำในวงเล็บ อาทิ (พ่อหนุ่ม/สาวน้อย) เลือกคำใดคำหนึ่งมาใช้ ให้เข้ากับคุณ -

- [...] สีน้ำเงิน คือ โรลคำพูดเฉพาะคนมีลักษณะนิสัยตามที่ระบุ -

.: เงื่อนไขงาน :.

- ทำได้ทุกคน สัปดาห์ละครั้ง หรือ วันละครั้ง แล้วแต่ประเภทงาน -

- ทุกคนสามารถเสนอขอสร้างสถานที่ได้ที่นี่ (คลิก) เพื่อใช้ประกอบการโรลเรื่องราวของคุณในระหว่างทำเควส -

- สำหรับเควสรายสัปดาห์ ใน 1 วันทำได้ 2 คน โดยคนที่ 2 ต้องเว้นมารับเควสหลังคนแรกผ่านไป 3 ชั่วยาม (6 ชั่วโมง)-

- หากคุณหักหลังสกุลเฉาได้ แต่คุณเตรียมรับแรงกระแทกจาก สกุลเฉา และ สกุลเซี่ยโหว ตามล่า -

.: ข้อมูลงานทั้งหมด :.

       (1) งานส่งข้าวกล่องให้คุณชาย [งานประจำสัปดาห์]

                        - เขียนโรลเพลย์รับงานจากพ่อบ้านสกุลเฉา

                        - โดยพ่อบ้านจะแนบรายการอาหารจำนวนหนึ่งให้คุณไปสรรหาวัตถุดิบเพื่อปรุงขึ้นมาและแพ็คใส่กล่องส่งไปให้คุณชายเมิ่งเต๋อที่ลั่วหยาง โดยพ่อบ้านมอบเงินให้คุณ 100 ตำลึงเงิน สำหรับไปจัดหาวัตถุดิบ ที่เหลือคุณเก็บไว้ได้ โดยคุณชายเฉาเมิ่งเต๋อ ท่านเป็นขุนพลในตำแหน่งเป้ยตู้เว่ย ดูแลกองทหารนครบาล ที่ประจำท่านคือเฝ้าประตูตะวันตก

                        - สร้างสตอรี่การสรรหาวัตถุดิบ และ ทำอาหาร ไปจนถึงการแพ็คใส่กล่องข้าว

                        - เลือกเส้นทางจากเฉินหลิวไปยังลั่วหยาง เขียนโรลเพลย์สร้างเรื่องราวเดินทาง เมืองใดก็ได้อย่างน้อย 1-2 เมือง เพื่อสร้างเรื่องราวการเดินทางของคุณ

                        - เขียนโรลเพลย์ส่งกล่องข้าว [1] ให้คุณชายเฉา (ส่งมาไอดี Webmaster) ณ ประตูเมืองฝั่งตะวันตก เมืองลั่วหยาง

                        - กลับมารายงานเมื่อทำงานเสร็จกับพ่อบ้านสกุลเฉา

                        รางวัลเควส:ได้รับ +500 ตำลึงเงิน , +3,500 อีแปะ  , +30 EXP , +3 Point , ความสัมพันธ์พ่อบ้านสกุลเฉา +30 แต้ม , ความสัมพันธ์กับท่านเฉาซง +20 แต้ม

                        หมายเหตุ: สามารถหักหลังสกุลเฉา เชิดเงินวัตถุดิบหนีไปได้

       (2) งานตัดไม้ [เควสทุก ๆ 2 วัน]

       จำนวนไม้ที่รับสูงสุด: 10/300,000 ไม้ (หมายความว่า ถ้า 300,000/300,000 เท่ากับไม้เต็มแล้ว)

                        - เขียนโรลเพลย์รับงานจากพ่อบ้านสกุลเฉา

                        - พ่อบ้านสกุลเฉาได้เสนองานให้คุณ บอกว่าท่านเจ้าบ้านต้องการเตรียมการให้บุตรชาย ต้องการไม้จำนวนมาก โดยรบกวนคุณหาขวานสักเล่มไปตัดไม้นอกเมืองมาส่งหน่อย

                        - สร้างสตอรี่โรลเพลย์ตัดไม้ตามอัธยาศัย

                        - เขียนโรลเพลย์เดินทางไปตัดไม้ ณ ป่าตุ้นฉานซื่อ นอกเมืองเฉินหลิว

                        - กลับมารายงานเมื่อทำงานเสร็จกับพ่อบ้านสกุลเฉา พร้อมส่งไม้

                        รางวัลเควส:ได้รับ +300 อีแปะ  , +25 EXP , ความสัมพันธ์กับพ่อบ้านสกุลเฉา +10 แต้ม

                        +3 ตำลึงเงิน ต่อ ไม้ 2 ท่อน (คุณนำไม้มาส่งมากเท่าไหร่ก็ได้รับตำลึงเงินมากเท่านั้น) (แจ้งยอดเงิน)

                        หมายเหตุ: สามารถหักหลังสกุลเฉา เชิดเงินวัตถุดิบหนีไปได้

                        หมายเหตุ 2 : คุณสามารถรับงานไว้ แล้วไปตัดไม้ป่าที่เมืองอื่นได้ ค่อยกลับมาส่งตอนได้ไม้เยอะ ๆ ก็ได้

LiuLing -

ณ. เมืองเฉินหลิว หลังจากที่อี้กวางออกจากหอคณิกาเพื่อเตรียมหางานทำเสียแล้วนั้นก็ได้พบกับป้ายอาสาสมัครทำงานจาก :

                      ' จวนสกุลเฉา '

หืม ! ตนมุ่งเป้าเข้าเดินไปมุ่งดูป้ายประกาศหาอาสาสมัครทำงานในจวนสกุลเฉา พลันนึกถึงเรื่องราวของสกุลเฉาในใจ

“ เฉาชง นั้นแต่เดิมแซ่เป็นสกุลเซี่ยโหว แต่ได้รับการอุปถัมภ์จากขันทีแซ่เฉาจึงได้เป็นส่วนหนึ่งของสกุลเฉานับแต่นั้นมา ถึงว่าจักเป็นสกุลของขันทีชั่วก็ตามเสียเถิด แต่หากเราจะทำการใหญ่จำต้องมีความสัมพันธ์กับสกุลนี้เอาไว้เสีย ”

     หลังจากที่อี้กวางคิดเช่นเสร็จก็ได้เดินทางเข้าจวนสกุลเฉาเพื่อขอรับงาน

กึกกัก! เสียงฝีเท้าเดินเข้าไปยังจวนสกุลเฉาก่อนจะมองหาคนว่าจักมีคนอยู่หรือไม่จะได้ไม่เสียเที่ยว

          " เจ้าหนุ่ม ! เจ้ามาที่นี่เพื่อเหตุใด "

พลันที่กำลังสำรวจหาคนนั้นอยู่ๆก็มีเสียงของชายหนุ่มผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นมาทันที ทำให้อี้กวางรีบหันหน้ามายังต้นตอของเสียงก็พบกับชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง พลันอี้กวางได้เกินเข้าไปใกล้อีกฝ่าย

     “ ข้าน้อยมีนามว่า อี้กวาง ขอมาสมัครงานตัดไม้ขอรับท่าน ! ”

    “ อ๋อ ข้าเป็นพ่อบ้านที่จวนแห่งนี้นะ แล้วท่านเองนั้นมีอุปกรณ์รึไม่ ? ”

  “ ข้ามีขอรับ ! เพียงแค่ท่านบอกมาได้เลยว่ารับข้าทำงาน ข้าจักตัดให้ท่าน ”

  อี้กวางเอ่ยขึ้นพลันรอคำตอบจากชายผู้นั้น

     “ ได้ข้าตกลงรับเจ้าทำงานนะ ”

“ ขอบคุณนะท่าน ! งั้นข้าน้อยขอเริ่มงานก็แล้วกัน ณ ตอนนี้ ”

     “ ดีๆ ! ถ้าหากทำเสร็จจักได้ค่าตอบแทนที่งามแน่นอน ”

   “ ขอรับนายท่าน ! งั้นข้าน้อยขอตัวก่อนขอรับ ! ”

             หลังจากอำลาเสร็จตนจึงเร่งรีบออกไปยังชานเมืองซึ่งเป็นสถานที่ที่ได้รับชื่อว่า : ป้าตุ้ยฉานซื่อเสียนั้นเอง พร้อมกับจัดเตรียมอุปกรณ์ในการใช้งานต่างไปที่สำคัญเช่น : อาหารเพื่อเพิ่มกำลัง กับ ขวานที่เอาไว้ใช้งาน

   เมื่อเสร็จแล้วจึงเร่งเคลื่อนตัวออกไปนอกเมืองทันที

Fenyue ดี

        

⌜100⌟

      

บทที่ 18

งานสกุลเฉา

ฉากที่ 1

เควส (1) งานส่งข้าวกล่องให้คุณชาย [งานประจำสัปดาห์]

                    

          เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์แล้วที่เฟินเยว่และผองเพื่อนได้ทำงานเป็นคนรับใช้อยู่ที่จวนตระกูลเซี่ยโหวแห่งเฉินหลิว แม้ต่างคนต่างรับผิดชอบงานของตนเองจนไม่ค่อยได้มีเวลาสนทนากันเหมือนแต่ก่อน ทว่างานของทุกคนก็ราบรื่นได้ไร้สิ่งที่น่าปวดหัว ไม่ต้องเหนื่อยเดินทาง และไม่ต้องเสี่ยงภัยโจรผู้ร้าย ทั้งอันธพาล โจรผ้าเหลือง และโจรภูเขาสุดร้ายกาจ ไม่มีแม้กระทั่งจอมยุทธ์มาท้าประลอง เด็กสาวภาวนาให้คืนวันอันแสนสงบสุขเช่นนี้เกิดขึ้นทุกวัน หรือไม่แน่.. คำขอที่เคยภาวนาต่อเทพีฉางเอ๋อ และเทพวิหกเพลิงเฟิ่งหวงอาจจะสมปรารถนาแล้วก็ได้ ที่โลกสงบสุขเพราะว่านางสวดมนต์ก่อนนอนทุกคืนแน่ ๆ ...

         

           “แม่นางซุน ตอนนี้ว่างอยู่หรือไม่?”

                  

          “เจ้าคะ? มีอะไรให้ข้ารับใช้หรือเจ้าคะท่านพ่อบ้าน?”

         

          สาวใช้คนใหม่เงยหน้าขึ้นขณะที่กำลังแปรงขนให้ม้าและหมู มันไม่ใช่หน้าที่ของคนครัวเช่นนาง ทว่าเมื่อคนในจวนเห็นเด็กสาวผู้นี้ทำงานอย่างอื่นก็แปลว่าเฟินเยว่ได้ทำงานของตัวเองในส่วนของวันนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว สาวน้อยค้อมศีรษะลงอย่างอ่อนน้อมทักทายหัวหน้าพ่อบ้านตระกูลเซี่ยโหวที่เข้ามาเรียกใช้

         

          “ท่านพ่อบ้านตระกูลเฉาขอความช่วยเหลือกำลังคนส่งข้าวกล่องให้นายน้อยเฉาเมิ่งเต๋อที่ลั่วหยาง เห็นแม่นางกำลังดูแลม้าจึงคิดว่าน่าจะว่างอยู่”

         

          “ยินดีเจ้าค่ะ ถ้าอย่างนั้นข้าจะไปทำธุระแทนให้นะเจ้าคะ”

         

          “เช่นนั้นเจ้าไปติดต่อที่พ่อบ้านจางได้เลย บอกว่าข้าส่งเจ้ามา รบกวนด้วยแม่นางซุน...”

         

          และด้วยเหตุนี้จึงทำให้เด็กสาวได้มาเยือนจวนตระกูลเฉาที่เป็นญาติสนิทมิตรสหายบรรดาศักดิ์เทียบเคียงกับสกุลเซี่ยโหวที่นางทำงานเป็นสาวใช้อยู่ เฟินเยว่เคยพบกับพ่อบ้านจางอยู่ครั้งหนึ่งในคืนงานเทศกาลฉงหยาง ดังนั้นนางไม่มีทางทักผิดคนแน่นอน...

         

          “สวัสดีเจ้าค่ะ ท่านพ่อบ้านจาง ข้าซุนเฟินเยว่เป็นสาวใช้จากจวนเซี่ยโหว ได้รับคำขอจากท่านหัวหน้าพ่อบ้าน ไม่ทราบว่ามีอะไรให้รับใช้หรือเจ้าค่ะ”

         

          เด็กสาวยอบตัวลงค้อมศีรษะด้วยท่าทีสุภาพอ่อนหวาน ไม่ให้เสียชื่อสาวใช้จากสกุลเซี่ยโหว

         

          “สวัสดีแม่นางซุน ข้าจำได้ เคยเจอเจ้าที่งานเทศกาล ยังไม่มีโอกาสตอบแทนเรื่องชาเลยก็ต้องมาขอรบกวนอีกครั้งเสียแล้ว”

         

          “ไม่เป็นไรเลยเจ้าค่ะ เรื่องชานั้นเล็กน้อยมากเจ้าค่ะ.. แล้วไม่ทราบว่าท่านพ่อบ้านจางมีอะไรให้ข้ารับใช้หรือเจ้าคะ?”

         

          เด็กสาวรีบเข้าเรื่องพ่อบ้านจางจะได้ไม่ต้องมัวมาคิดเกรงใจ คนอย่างจางเยวี่ยนเหอถือคำพูดเป็นสำคัญ หากเขาบอกจะชดใช้คืนแล้วก็ต้องชดใช้ พอถูกตัดบทในสิ่งที่เขาต้องการจะพูดพ่อบ้านผมขาวก็หงุดหงิดใจขึ้นเล็กน้อย แต่พยายามข่มใจไม่คิดเล็กคิดน้อยให้มันวุ่นวายเพราะเดี๋ยวจะเสียการเสียงาน

         

          “ตอนนี้พ่อครัวของตระกูลเฉาป่วยกระทันหันไม่สามารถทำข้าวกล่องให้คุณชายเมิ่งเต๋อได้ แถมคนที่ว่างส่งอาหารก็ไม่พอ ถ้าอย่างไรแม่นางช่วยรบกวนทำข้าวกล่องตามรายการต่อไปนี้แล้วนำไปส่งได้หรือไม่”

         

          พ่อบ้านหนุ่มส่งใบรายการอาหารให้แก่เด็กสาวราวกับว่าเขาพกมันติดตัวอยู่ตลอดเวลา เฟินเยว่รับรายการมาแล้วกวาดสายตาอ่านคร่าว ๆ เป็นรายการอาหารที่ทำได้ไม่ยาก

         

          “ได้เจ้าค่ะ ตามรายการนี้เลยนะเจ้าคะ”

         

          “ใช่” พ่อบ้านจางพยักหน้า เขาส่งถุงเงินค่าวัตถุดิบให้เด็กสาว “ส่วนนี่คือค่าวัตถุดิบ เงินส่วนที่เหลือไม่ต้องนำมาคืน ถือเป็นค่าชาในครั้งที่แล้ว”

         

          “เจ้าค่ะ ขอบคุณนะเจ้าคะ”

         

          เฟินเยว่รับเงินจำนวนนั้นมาแล้วคลี่ยิ้มบางเบา ดูเหมือนว่าถึงจะชวนคุยเรื่องงานแต่ก็เบี่ยงประเด็นจางพ่อบ้านจางไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้โต้แย้งอันใดแก่เขา ยอมรับเงินมาเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจดีกว่าจะได้ไม่เป็นการหักหาญน้ำใจกัน ทางฝั่งบุรุษเห็นเด็กสาวยอมรับเอาไว้ง่าย ๆ ท่าทีของเขาก็ผ่อนลงมาเล็กน้อย

         

          “คุณชายเมิ่งเต๋อท่านเป็นขุนพลในตำแหน่งเป้ยตู้เว่ย ดูแลกองทหารนครบาล ที่ประจำท่านคือเฝ้าประตูตะวันตก น่าจะหาได้ไม่ยาก ส่วนเรื่องค่าตอบแทนค่อยกลับมารับอีกครั้ง ตอนที่นำกล่องข้าวใบเก่ากลับมาคืน”

         

          “รับทราบเจ้าค่ะ เช่นนั้นเดี๋ยวข้าขอตัวไปเตรียมการก่อนนะเจ้าคะ”

         

          “เดินทางปลอดภัยแม่นางซุน”

         

          หลังจากค้อมศีรษะลาแล้วเด็กสาวก็ออกจากจวนสกุลเฉา แล้วตรงเข้าสู่ย่านการค้าเพื่อซื้อวัตถุดิบปรุงอาหารเพราะคิดว่าราคาสินค้าที่เฉินหลิวย่อมถูกกว่าเมืองหลวงอย่างลั่วหยางแน่ ๆ ส่วนสถานที่ทำครัวคงไปหาที่ลั่วหยางอีกทีเพื่อที่จะได้ทำข้าวกล่องปรุงสุกใหม่หอมอร่อยแถมยังอุ่นอยู่ด้วย...

         

.

.

.

                    

ลักษณะนิสัยรักสงบ

-10 ลดความเครียด

ลักษณะนิสัยขยัน

-20 ลดความเครียดเมื่อทำงานหรือทำกิจกรรมใด ๆ

ลักษณะนิสัยเห็นอกเห็นใจ

+20 EXP ทุกครั้งที่โรลเห็นอกเห็นใจช่วยเหลือผู้อื่น หรือ ทำงานช่วยเหลือ

อัตลักษณ์อัจฉริยะ

+30 EXP จากการโรลทำงาน

อัตลักษณ์ผิวเป็นฝ้ากระ

-20 EXP จากการโรลทำงานในช่วงกลางวัน หรือ โรลเดินทางช่วงกลางวัน (เรียลไทม์)
+15 ความเครียด เมื่อต้องทำอะไรก็ตามในช่วงเวลากลางวัน

เอฟเฟคความสัมพันธ์

[169] จาง เยวี่ยนเหอ [มาร]

-15 ความสัมพันธ์จาก ธาตุไม้ ข่ม ธาตุดิน

+20 ความสัมพันธ์คนที่มีนิสัยเดียวกัน (ขยัน)

+15 ความสัมพันธ์กับคนที่คุยด้วย (หูดี)

+10 ความโหดเมื่อเจอคนหัวมาร

-------------------------------------------

รับเควส (1) งานส่งข้าวกล่องให้คุณชาย [งานประจำสัปดาห์]

  

Fenyue ดี

      

⌜106⌟

      

บทที่ 18

งานสกุลเฉา

ฉากที่ 7

เควส (1) งานส่งข้าวกล่องให้คุณชาย [งานประจำสัปดาห์]

                    

          ช่วงนี้เฟินเยว่สีหน้าไม่ผ่องแผ้วเหมือนปกติ ทว่ารอยยิ้มก็ยังคงไม่จางหายไปจากนวลหน้าอ่อนเยาว์ นางไม่อยากทำให้ใครต้องเป็นห่วงเด็กสาวจึงต้องเก็บความทุกข์เอาไว้ในใจและไม่แบ่งปันให้ผู้ใดได้รับรู้ ฝืนยิ้มออกมาโดยเชื่อว่าหากว่าเรายิ้มได้ทุกอย่างจะค่อย ๆ ดีขึ้นมาเอง นางเปลี่ยนความทุกข์ให้เป็นพลังงาน ยิ่งเศร้าเท่าไรก็ยิ่งต้องหาอะไรทำไม่ให้ว่าง แต่ยิ่งนางทำอะไรเสร็จเร็วเท่าไรเวลาว่างก็ยิ่งมีเหลือมากขึ้นเท่านั้น

         

          “แม่นางซุน ตอนนี้เจ้าว่างอยู่หรือไม่หากจะรบกวน..”

         

          “ว่างเจ้าค่ะ! มีอะไรให้รับใช้หรือเจ้าคะ!?”

         

          เด็กสาวรีบตอบรับคำขอทันควันโดยที่หัวหน้าแม่ครัวยังไม่ทันจะได้พูดจบ

         

          “อยากจะไหว้วานไปซื้อผลไม้มาหน่อยรายการตามนี้น่ะ เหมือนว่าโรคปวดไขข้อของข้าจะกำเริบ ปวดตัวไปหมดเลย อู้ย...”

         

          สตรีร่างท้วมพูดไปก็ร้องครวญออกมาเมื่อขยับขา ท่าทางของนางดูจะทรมาณเนื้อตัวอยู่ไม่ใช่เล่น และด้วยโรคประจำตัวนั้นทำให้นางเคลื่อนไหวไปไหนไม่ค่อยสะดวก เป็นเหตุที่ว่าช่วงนี้เฟินเยว่จะได้รับหน้าที่ดูแลงานครัวบ่อยขึ้นด้วย

         

          “ได้สิเจ้าคะ” เด็กสาวมองหัวหน้าด้วยความเป็นห่วง ดูท่าช่วงนี้คงต้องทำอาหารโดยใช้หัวไชเท้ามากหน่อยเพื่อลดอาการปวดข้อของหัวหน้าแม่ครัว “ถ้าอย่างนั้นข้าจะรีบมานะเจ้าคะ” เด็กสาวรับเอาใบรายการและถุงเงินมาจากหัวหน้า และเกือบลืมไปเลยว่าผ่านมาตั้งห้าวันแล้วแต่นางยังไม่ได้นำกล่องข้าวเก่าไปคืนแก่พ่อบ้านจวนสกุลเฉา เฟินเยว่จึงหยิบกล่องข้าวของคุณชายเมิ่งเต๋อไปคืนด้วย

         

          ก่อนจะแวะเข้าตลาดนางก็แวะมาคืนกล่องข้าวเสียก่อน...

         

          “สวัสดีเจ้าค่ะ ท่านพ่อบ้านจาง ข้าซุนเฟินเยว่นะเจ้าคะ ข้าไปส่งข้าวกล่องของคุณชายเมิ่งเต๋อให้แล้ว และเก็บกล่องข้าวเก่าของเขามาคืนเจ้าค่ะ ขออภัยที่กลับมารายงานตัวช้านะเจ้าคะ”

         

          “ข้าจำชื่อแม่นางได้”

         

          การแนะนำตัวทุกครั้งเมื่อได้พบหน้าทำให้พ่อบ้านจางรู้สึกรำคาญใจอยู่เล็กน้อย แต่ก็สบายใจขึ้นได้เมื่องานทั้งหมดสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี และเมื่อเด็กสาวส่งกล่องข้าวคืนกลับไปให้ พ่อบ้านสกุลเฉาก็ให้ถุงเงินเป็นรางวัลกลับมา

         

          “อะ..”

         

          เฟินเยว่ลืมไปเลยว่าเขาบอกให้กลับมารับรางวัลส่วนที่เหลือด้วย คงเพราะงานสาวใช้กระมังจึงทำให้เด็กสาวหลงลืมนี้ไปเสียสนิท แต่ถ้าเขามอบให้มานางก็ยินดีจะรับไว้แม้ใจจะอยากปฏิเสธอยู่มากก็ตาม

         

          “ขอบพระคุณนะเจ้าคะ หากมีอะไรให้รับใช้ก็เรียกใช้ได้อีกนะเจ้าคะ”

         

          “ข้าก็ต้องขอขอบคุณเช่นกัน เอาไว้สัปดาห์หน้าอาจต้องไหว้วานเจ้าอีก ถ้าอย่างไรเสียแล้วจะติดต่อไป”

         

          “ได้เจ้าค่ะ ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้วข้าขอตัวก่อนนะเจ้าคะ”

         

          เด็กสาวค้อมศีรษะลาจากพ่อบ้านสกุลเฉา เมื่อจบภารกิจคืนกล่องข้าวแล้วก็หันกลับไปทำงานที่ได้รับมอบหมายต่อไป

         

.

.

.

                    

ลักษณะนิสัยรักสงบ

-10 ลดความเครียด

ลักษณะนิสัยขยัน

-20 ลดความเครียดเมื่อทำงานหรือทำกิจกรรมใด ๆ

ลักษณะนิสัยเห็นอกเห็นใจ

+20 EXP ทุกครั้งที่โรลเห็นอกเห็นใจช่วยเหลือผู้อื่น หรือ ทำงานช่วยเหลือ

อัตลักษณ์อัจฉริยะ

+30 EXP จากการโรลทำงาน

อัตลักษณ์ผิวเป็นฝ้ากระ

+15 EXP จากการโรลทำงาน หรือ โรลเดินทางช่วงค่ำ (เรียลไทม์)
+15 ความเครียด เมื่อต้องทำอะไรก็ตามในช่วงเวลากลางวัน

เอฟเฟคความสัมพันธ์

[169] จาง เยวี่ยนเหอ [มาร]

-15 ความสัมพันธ์จาก ธาตุไม้ ข่ม ธาตุดิน

+20 ความสัมพันธ์คนที่มีนิสัยเดียวกัน (ขยัน)

+15 ความสัมพันธ์กับคนที่คุยด้วย (หูดี)

+10 ความโหดเมื่อเจอคนหัวมาร

-------------------------------------------

ส่งเควส (1) งานส่งข้าวกล่องให้คุณชาย [งานประจำสัปดาห์]

  

LiuLing -

เมื่อตนขับเคลื่อนเกวียนนำไม้ทั้งหมดจำนวน 10 ท่อนใหญ่ ขึ้นเกวียนเข้าไปในเมืองนั้นเพื่อหมายจักไปส่งให้ถึงมือของพ่อบ้านสกลุเฉา

กึกๆ เสียงรถเกวียนได้มาหยุดอยู่ยังตรงหน้าของจวนสกุลเฉา ก่อนที่ตนจะลงจากหลังเกวียนมุ่งหน้าเข้าไปแจ้งแก่พ่อบ้านผู้นั้นและทำการจัดการส่งทันที

: เอาละพ่อบ้าน ข้านำไม้ที่ตัดได้ทั้งหมดมาแก่ท่านเสียแล้วนะขอรับ

พ่อบ้าน : ดีๆ ดีมากเลย ! ไหนละไม้

: นี้ละขอรับ ! ตนชี้มือไปยังเกวียนตัวนั้นที่จอดอยู่หน้าจวนนั้น ก่อนที่ตนจะเดินออกไปเพื่อขนไม้เข้ามาที่ละท่อน เนื่องด้วยไม้มันใหญ่และหนัก จึงต้องใช้เวลาขนเข้ามาพอสมควรแต่ก็มินานนักก็สามารถวางครบทั้ง10อัน


พ่อบ้าน : ดีๆ เอาละนี้นะค่าตอบแทนของเจ้า เขาได้นำเอาถุงเงินจำนวนหนึ่งมอบให้แกาอี้กวาง ก่อนที่อี้กวางจะรับเอาเงินถุงนั้นแล้วกลับออกไปเพื่อไปหางานอื่นทำยังที่อื่นๆ

      - ส่งไม้ 10 ท่อนให้พ่อบ้านสกุุลเฉาได้สำเร็็จ
                         ส่งเควส(2)ตัดไม้มอบแก่พ่อบ้าน

LiuLing -

                           เมืองเฉินหลิว
            
_____________________________________________


เมืองเฉินหลิวถือเป็นเมืองใหญ่อีกเมืองแห่งภูมิภาคกวนจง เป็นที่ตั้งของจวนลูกหลานขุนนางที่มีเชื้อสายขันทีแซ่ เฉา และ หอนางโลมที่มีนางงามอันเลื่องชื่อ. หลิวหลิงแลเพื่อเดินทางมาถึงยังเมืองแห่งนี้แล้วก็พวมเดินเล่นอย่างสบายใจ พลันเหลือบมองดูผู้คนที่เดินไปมาก่อนจะหันหน้าไปถามต๋องอ๋วนถึงงานที่เขาแนะนำ ต๋องอ๋วนได้ยินนายถามเช่นนั้นก็พูดว่า

" นายท่านงานที่จวนสกุลเฉาน่าจะมี ลองไปดูหน่อยก็ดีนะ "


กล่าวจบหลิวหลิงพยักหน้าเห็นด้วยก่อนที่ทั้งสองจะเดินไปถามหาที่ตั้งของจวนสกุลเฉาจากผู้คนเดินสรรจรใกล้เคียงก็ทราบว่าอยู่ไม่ห่างไกลจากที่นี้นักทั้งสองจึงเดินไปตามที่บอกเล่าจนเจอ


____________________________________________


ณ.จวนสกุลเฉา . ชายหนุ่มทั้งสองได้เดินทางมาถึงหน้าจวนก็พบป้ายประกาศอันใหญ่ที่ประกาศรับสมัครงานแลกเงิน หลิวและต๋องต่างมองหน้ากันก่อนจะเลือกงานที่สอง แล้วจึงเคาะประตูเรียกให้คนออกมาเปิด


" ก็อกๆก๊อก เปิดประตู เปิดออกดูว่าใครมา ~ "


ต๋องอ๋วนพลางเคาะไปเรียกในเชิงร้องเพลงไปไม่นานนักก็มีเสียงตอบกลับจากคนข้างใน พร้อมกับเสียงกอนประตูที่เปิดออกเผยให้เห็นบุรุษวัยกลางคนผู้หนึ่งยืนจ้องมองชายทั้งสองอยู่ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า


           " มีสิ่งใด ? มารับจ้างทำงานหรือ "

" อ้อใช่แล้วขอรับท่านลุง พอดีเราอยากจะมาทำงานตัดต้นไม้ให้ท่านนะขอรับ "


หลิวหลิงเอ่ยขึ้น ก่อนที่ชายผู้เป็นพ่อบ้านคนนั้นจะพยักหน้ารับ ก่อนจะกล่าวกับตนว่า :


" งั้นก็เริ่มทำงานเลยนะพ่อหนุ่ม ถ้าไม่มีล้อเกวียนก็ยืมเกวียนไปก่อนจะได้ขนมาส่งสะดวก "


" ขอบคุณขอรับ ไปต๋องอ๋วนไปขนเกวียนออกมา "


หลังจากนั้นหลิวหลิง กับ ต๋องอ๋วนก็ใช้ที่ยึดเกวียนกับม้าเข้าไปใส่ที่ม้าประจำตัวของหลิวหลิง ก่อนจะอำลาพ่อบ้านตระกูลเฉาด้วยมิตรมารยาทพร้อมกล่าวขึ้นว่า


" อาจจะนานเสียหน่อย แต่เราจะเร่งตัดไม้ให้ได้เยอะๆเพื่อนำมามอบแก่ท่าน ขอลา ! "


  พ่อบ้านสกุลเฉาหยักหน้าขอบใจก่อนที่ปิดประตู หลิวหลิง กับ ต๋องอ๋วนจึงเดินออกจากเขตนั้นก่อนที่ หลิวหลิงจะกล่าวขึ้นกับต๋องอ๋วนว่า


" พรุ่งนี้ค่อยทำ เราไปเที่ยวชมจันทราประจำเมืองที่หอชื่อดังดีไหม "


  ต๋องอ๋วนร้องขึ้นด้วยความดีใจว่า : เอาขอรับ ! . หลิวหลิงหัวเราะร่าเสียงก่อนก่อนจะเดินไปยังจุดหมายที่ตั้งไว้




: : เดินทางต่อไปยังหอนางโลม


          [ รับงานที่สอง จากพ่อบ้านสกุลเฉา ]