[นอกเมืองเทียนซุย] ศาลเจ้าแม่กว้านหยิน

ศาลเจ้าแม่กว้านหยิน (กวนอิม)

{ เมืองเทียนซุย }

【ศาลเจ้าแม่กว้านหยิน】

ศาลเจ้าพระโพธิสัตว์กว้านหยิน (กวนอิม) เป็นสถานที่ที่ผู้คนในเมืองเทียนซุย
เคารพและศรัทธามากเมื่อครั้งที่พุทธศาสนายังรุ่งเรือง
ทุกวันมีคนมากราบ ไหว้ ขอพร มิขาดสาย เมื่อโจรโพกผ้าเหลืองลุกฮือทั่วแผ่นดิน
ทำให้ผู้คนไม่กล้าออกจากบ้านเพื่อเดินทางมาขอพรที่ศาลเจ้า
รูปปั้นพระโพธิสัตว์กว้านหยินทำด้วยไม้จันทน์หอมที่เคยงดงาม บัดนี้เต็มไปด้วยฝุ่นเขอะ
และตัวอาคารก็ทรุดโทรม เต็มไปด้วยหยากไย่มากมาย

Lizixuan ดี

พระโพธิสัตว์เข้าณาน ชายหนุ่มประหารโจรร้าย

        หลี่ซีซวนพำนักและฟื้นฟูสภาพร่างกายตัวเองอยู่ที่นี่ลั่วหยาง 3 วันเต็ม  นี่คือการพักผ่อนอย่างแท้จริงหลังจากผ่านคืนวันนองเลือดเหล่านั้นมา  หวนคิดครั้งใจชวนให้ใจปวดร้าวนั้นไม่ทำให้หลี่ซีซวนนึกท้อถอยกลับเป็นแรงผลักดันให้ตัวเองลุกขึ้นยืนหยัดอีกครั้ง  อาการบาดเจ็บเพียงนี้ไม่เพียงพอให้หลี่ซีซวนคิดคร้ามโจรโพกผ้าเหลืองยกเว้นว่าวิญญาณของตัวเองลงสู่ปรโลก  นั้นจึงนับว่าเลิกลาโดยแท้จริง  หลี่ซีซวนออกมาจากโรงเตี๊ยมอี้เถาในช่วงสายของวันนี้  เขาเดินเตร็ดเตร่ออกมาจนถึงชานเมืองสายตาเหลือบเห็นม้าสีขาวกับหอกสามแฉกวางอิงกำแพง  หลี่ซีซวนแสร้งว่าไม่เห็นสิ่งใดทำตามปรกติเดินดูของตามรายทาง  พบว่ามิมีผู้ใดเป็นเจ้าของทั้งม้าขาวและทวนสามแฉกนั้นจึงเดินฉวยหยิบผ้าหยาบสีน้ำตาลผืนหนึ่งติดมือมา  หลี่ซีซวนจับทวนสามแฉกด้วยความแคล่วคล่องนำผ้าสีน้ำตาลมาพันมิให้เห็นความแหลมของทวน  มือข้างซ้ายจับสายบังเหียนให้กระชับ  กระโดดขึ้นนั่งบนหลังม้าราวกับคุ้นเคยสิ่งเหล่านี้เป็นอย่างดี  มิเสียทีที่เคยเป็นถึงอดีตผู้บัญชาการกองพันทหารมาก่อน

   "แม้มิใช่กระบี่  ทว่าข้าก็พอคุ้นมือกับเพลงทวนอยู่บ้าง"

        หลี่ซีซวนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ผ่อนลมหายใจพรูยาวออกมา  แววตามุ่งมั่นมิหวั่นไหวต่อสิ่งใด  สองขากระตุกข้างลำตัวม้าพลางกระตุกบังเหียนควบมันออกจากเมืองลั่วยาง ภูมิภาคกวนจงตะวันตก  ผ่านทั้งด่านกู่กวน หงหนง ด่านตงกวนอันเป็นประตูสู่ภูมิภาคเหลียงโจวใต้  พอถึงเมืองหลันเทียนจำต้องให้ม้าหยุดพัก  ผลัดเปลี่ยนจ้างรถม้าผ่านเมืองฉางอัน  ในใจอยากแวะร้านน้ำสักครา  ทว่ารู้ตัวเองดีกว่าบิดาคงไม่ต้อนรับตนเท่าไหร่  จึงต่อรถม้าอีกทอดมายังเมืองเหมยเซียน  แวะพักที่ซีฝูจากนั้นจึงขี่ม้าของตัวเองเข้าด่านเฉินชาง  สู่เมืองเทียนซุยก็บ่ายพอดี  หนนี้หลี่ซีซวนให้ม้าหยุดพักกินน้ำบริเวณที่สายตามองว่าเป็นศาลเจ้าที่ไม่เห็นมีใครกราบไหว้เลย  แม้แต่กระถางธูปก็ไร้ธูปปัก  หลี่ซีซวนถือทวนสามแฉกที่ยังหุ้มผ้าคลุมไว้อย่างมิดชิด  เดินเข้ามาสำรวจในศาลเจ้าค่อยพบว่าตรงกลางของศาลเจ้าด้านในประดิษฐานรูปปั้นแกะสลักไว้ขนาดสูงพอประมาณ  เมื่อสายตามองดูใกล้ๆ ปรากฎเป็นพระโพธิสัตว์กวนอิมทำจากไม้ชนิดหนึ่งส่งกลิ่นหอม  หากแต่องค์พระโพธิสัตว์กวนอิมปกคลุมด้วยหยากไหย่  ฝุ่นเขรอะเต็มไปหมด  หลี่ซีซวนนั่งพักผ่อนด้านหลังองค์รูปปั้นพระโพธิ์สัตว์อยากให้กลิ่นหอมที่มาจากรูปปั้นแกะสลักนี้ทำให้ผ่อนคลายจากอาการเหนื่อยล้าจากการเดินทางยาวไกล  

        ทว่าการพักผ่อนของหลี่ซีซวนช่างสั้นนัก  เพียงไม่กี่ชั่วยามได้มีคนผู้หนึ่งเดินย่ำเท้าหนักเข้ามาภายในศาลเจ้า  คงมาสักการะ  ขอพรจากโพธิสัตว์กวนอิมเป็นแน่  หลี่ซีซวนถือทวนสามแฉกมาหลบมุมด้านในซ้ายคอยมองว่า  ชายผู้นี้มาทำอะไรอื่นอีกหรือไม่นอกจากมาสักการะ  สายตาเหลือบเห็นชายผู้นี้พกดาบไว้ด้านหลัง  ทันใดนั้นหลี่ซีซวนรู้แล้วว่าไม่สามารถหลีกเลี่ยงการต่อสู้ได้อีกต่อไป  เพราะสายตาของชายผู้นี้มองหลี่ซีซวนตาขวาง  มันไม่รอช้าที่จะชักกระบี่ออกมาจากด้านหลัง

   "ข้ารู้ว่านั้นคงไม่ใช่กระบองไม้หรอกใช่ไหม?"

        หลี่ซีซวนไม่คิดว่าชายรูปร่างกำยำมันจะฉลาดเรื่องทำนองนี้  ขนาดคลุมผ้าไว้หนายังดูออกมันคงไม่ได้ชาวบ้านธรรมดาแล้ว  เมื่อปิดบังไปก็เปล่าประโยชน์อย่างนั้นก็เอาออกมาเลยแล้วกัน  มันไม่รอให้หลี่ซีซวนตั้งตัวได้เสือกดาบเข้าหาโดยตรงทันที  มันหมายใจจะให้ตายในดาบเดียว  หลี่ซีซวนกลับฉับไวกว่าตั้งทวนสามแฉกรับคมดาบที่ปะทะเข้ามา  แล้วตวัดทวนพุ่งใส่ทันที  กลับเป็นมันที่ได้รับแผลแรกแทน  หากคิดว่าจะเอาชนะชายหนุ่มที่ดูผอมอย่างหลี่ซีซวนจำมันต้องคิดใหม่  มันตั้งท่าโจมตีใหม่อีกครั้งและเขาหลบหลีกได้อีกหน

   "ฝีมือพอตัวเหมือนกันหรือเจ้าเป็นทหารของราชสำนัก"

        พอเริ่มสู้มาได้ไม่นานมันเริ่มจับอาการได้ว่าฝีมือการต่อสู้ของหลี่ซีซวนจัดว่าเข้าขั้นและอาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ  หากแต่มันไม่รู้ว่าหลี่ซีซวนไม่ถนัดเพลงทวนอย่างที่มันเข้าใจ

   "ข้าไม่ใช่ทหารของราชสำนัก แค่ชายหนุ่มพเนจรเท่านั้น"

        หลี่ซีซวนบอกชายคนดังกล่าวไปด้วยน้ำเสียงที่ไม่ได้ใส่กับเรื่องราวในอดีต  เรื่องราวจำพวกนี้ไว้ค่อยโม้ในวงสุรา

   "จริงหรือแค่ชายพเนจรมีฝีมือเข้าขั้นขนาดนี้"

        ชายกำยำคร้านจะเห็นท่าทียียวน  กวนประสาทของหลี่ซีซวน  มันโหมบุกโจมตีอย่างไม่ลดละ  ทุกการโจมตีที่คมดาบปะทะกับทวนสามแฉกคือบาดแผลที่มันได้รับ  แม้กล่าวว่าหลี่ซีซวนไม่ถนัดเพลงทวนกลับใช้มันได้อย่างคล่องแคล่ว  ลีลาพริ้วไหว  หลบหลีกได้ทุกครั้ง  ทำเอามันแทบคลั่งใจตาย   การโจมตีแฝงกลิ่นอายต่อสู้  บนพื้นภายในศาลเจ้ามีหยดเลือดเปื้อนแทบทุกแห่งหน  ผลลัพธิ์สุดท้ายหลี่ซีซวนได้รับบาดเจ็บเล้กน้อยแต่คมทวนสามแฉกกลับสามารถตัดหัวมันหล่นลงพื้น  หลี่ซีซวนพรูลมหายใจยาวแล้วย่างเท้าออกจากศาลเจ้า ควบม้าไปที่อื่นต่อ

+ 2 points จากการโรลต่อสู้

Tianzhou ดี

เทียนหลงเดินทางมาจนถึงเทียนซุย ซึ่งในระหว่างนั้นเข้าก็ได้ผ่านเข้ามายังศาลเจ้าแห่งหนึ่ง จึงเดินเข้ามาด้วยความสงสัยว่าศาลเจ้าแห่งนี้เป็นศาลเจ้าแบบใดกัน

"นี่มันของอะไรหละเนี่ย??"

เทียนหลงจ้องมองไปรอบๆอย่างงุนงงเขามิเคยนับถือศาสนาอะไร ก่อนจะได้ยินคนที่เข้ามาที่นี่เหมือนกันเริ่มกล่าวบางอย่างจนเขาเริ่มสนใจ

"เจ้ารู้หรือไม่ที่นี่คือศาลเจ้าของชาวพุทธที่เคยรุ่งเรืองเชียวนะ"

"เรื่องของเจ้าใครก็รู้กันทั่ว หากไม่รู้ก็โง่แล้ว"

เทียนหลงที่แอบฟังอยู่ก็แทบกระอักเลือดออกมา นี่เขานั้นโง่ขนาดนั้นเลยหรือ?

"เจ้าฟังเรื่องของข้าดีกว่า ที่แห่งนี้นั้นมีเรื่องเกี่ยวกับสัมบัติอยู่"

ใบหูของเทียนหลงพลันเบิกกว้างขึ้นเมื่อได้ยินเกี่ยวกับสมบัติ

"มีเรื่องเล่ากันว่าที่แห่งนี้มีหน้ากากของอดีตจอมยุทธ์ไป๋เสวี่ยอี้ในสมัยฮั่นจิ่งตี้ เขาเป็นจอมยุทธ์ที่คิดค้นวิชาฝ่ามือสิบแปดพิชิตมังกรให้พรรคกระยาจกในวันแรกที่รับตำแหน่งประมุขพรรค มีชื่อเสียงระบือเลื่องไปทั่วยุทธจักร เขานับเป็นประมุขคนแรกที่ใส่หน้ากากปกปิดครึ่งหน้า ด้วยแผลไฟไหม้บนใบหน้าทำให้จำเป็นต้องปกปิดนั่นเอง"

"แบบนั้นต้องเป็นของล้ำค่าแน่ๆ"

"ใช่ไหมละ ข้าบอกเจ้าแล้วว่าเรื่องของข้านั้นดีกว่า"

"ไม่!! ข้าดีกว่า"

"ข้าดีกว่า"
.
.
.
.

เทียนหลงเมื่อเห็นสองคนเริ่มโต้เถียงกันด้วยเรื่องไร้สาระก็รีบออกจากศาลเจ้าแห่งนี้อย่างรวดเร็ว แต่อีกไม่นานเขาคงได้กลับมายังที่แห่งนี้อย่างมิต้องสงสัย...

Tianzhou ดี

เทียนหลงเดินทางกลับมายังศาลเจ้าแห่งนี้อีกครั้ง เขามิได้ต้องการจะมาบูชาหรือทำความเคารพที่นี่แต่อย่างใด แต่เพื่อมาหาสมบัติ

"พวกนั้นยังอยู่ไหมนะ"

เทียนหลงกล่าวขึ้นก่อนจะเริ่มมองหาชายสองคนนั้นที่เคยพูดถึงเรื่องนี้ แต่ดูเหมือนจะมิมีใครอยู่แล้ว

"งั้นคงต้องสำรวจเองสินะ"

เทียนหลงกล่าวขึ้นก่อนจะเริ่มเดินสำรวจรอบๆศาลเจ้าด้วยความตื่นเต้น สองเท้าพลันเดินไปทั่วจนเวลาล่วงเลยผ่านไป ในที่สุดเขาก็เห็นเข้ากับหน้ากากปริศนาที่ถูกวางทิ้งไว้บนห่อผ้าที่มีศพคนตาย

"ใช่สิ่งนี้รึเปล่า??"

เทียนหลงกล่าวขึ้นก่อนจะเอื่อมมือของตนไปหยิบหน้ากากนั้น แต่แล้วก็มีกลุ่มคนต่างๆปรากฎขึ้นรอบๆ สายตาของพวกมันบ่งบอกถึงความต้องการที่จะแย่งชิงสิ่งนี้ไปอย่างชัดเจน

"ดูเหมือนจะไม่ง่ายอย่างที่คิดสินะ"

เทียนหลงหยิบดาบของตนออกมาเตรียมต่อสู้กับพวกมันอย่างรวดเร็ว

JiTianTao ดี

โรลอีเว้นศึกชิงหน้ากาก

จีเทียนเต๋าที่ตอนนี้นั้นตนเองกำลังเข้ามาภายในศาลเจ้าแห่งหนึ่งที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่เลยนั้นโดยที่ตอนแรกตนเองคิดว่าจะอาศัยหลับนอนที่ศาลเจ้าแห่งนี้ไปก่อนโดยที่พรุ่งนี้นั้นตนเองค่อยไปเดินทางต่อ แต่ว่าระหว่างที่ตนเองเข้ามาในศาลเจ้านั้นกลับให้ความรู้สึกที่แปลกๆมากระหว่างเข้ามาเพราะความเงียบสงบและความรู้สึกที่มันแปลกๆนี้กระจายไปทั่วบริเวณโดยรอบ

"ทำไมบรรยากาศมันแปลกๆกันนะ ช่างเถอะคงอาจจะเป็นเหล่าวิญญาณที่ยังไม่หมดห่วงบนโลกใบนี้"

พร้อมกับที่ตนเองค่อยๆเดินลึกเข้าไปข้างในเพื่อที่จะหาที่หลับนอนอยู่นั้นก็สังเกตเห็นศพคนตายที่มีสิ่งของบางอย่างที่อยู่ในห่อผ้าของอีกฝ่าย เมื่อสังเกตดีๆจึงพบว่าเป็นหน้ากาก แต่ยังไม่ทันที่ตัวเองจะหยิบหน้ากากนั้นขึ้นมาก็มีเหล่า ผู้คนที่ถืออาวุทต่างๆ ก็ออกมาจากด้านข้างพร้อมกับที่มองไปยังหน้ากากอันนั้นโดยที่ส่งสายตาอันหน่ากลัว และโมโหมายังตนเองกันทุกคน

Tianzhou ดี

เทียนหลงที่ได้ต่อสู้กับเหล่าคนที่ดักซุ่มอย่างกระทัน จำนวนของมันนั้นถือว่ามากยิ่งนักหากเขาต้องเผชิญหน้าเพียงตัวเดียว แต่แล้วทันใดนั้นก็มีชายปริศนาคนหนึ่งปรากฎขึ้นมาช่วยเขาจัดการกับพวก

เทียนหลงพลันยิ้มออกมาแต่มิได้กล่าวอะไรออกไปในตอนนี้ เพราะตอนนี้เขาต้องโฟกัสกับศัตรูตรงหน้าเสียก่อน

คมดาบของเทียนหลงเริ่มฟาดฟันกับศัตรูทุกตนอย่างยาวนาน เพียงแค่สมบัติชิ้นเดียวเขาถึงกับต้องเจอศึกหนักถึงเพยงนี้เลยหรือ

เลือดสีแดงสดเริ่มไหลออกมาจากร่างของเทียนหลง แต่เขาเองก็ได้สร้างบาดแผลและทำให้ศัตรูล้มตายไปมากเช่นกัน

หลังจากผ่านไปหลายชั่วยามในที่สุดการต่อสู้อันยาวนานก็ได้จบลง เทียนหลงเดินไปหยิบสมบัติที่พบในตอนแรกมาทั้งหมดก่อนจะรีบตรวจเช็คอย่างรวดเร็ว และเมื่อเห็นของในสมบัติก็ได้เดินไปหาชายคนนั้นที่มาช่วยเหลือตนในเวลาเช่นนี้

"ขอบคุณมากขอรับที่ช่วยข้าไว้"

"ถ้าท่านไม่รังเกียจช่วยรับสิ่งนี้ และให้ข้าได้ทราบนามของท่านด้วย"

เทียนหลงยื่นเงิน 1000 ตำลึงเงินให้แก่ชายตรงหน้า

ทะเยอทะยาน
+2 Point จากโรลการต่อสู้
ผู้รู้คุณ
+4 Point ทุกครั้งที่ทำงานช่วยเหลือผู้มีคุณสำเร็จ

JiTianTao ดี

โรลอีเว้น -เจอคนแปลกหน้า

โดยที่หลังจากที่เห็นสายตาของอีกฝ่ายที่จ้องมายังตนแบบจะกินเลือดกินเนื้อของตนนั้น จีเทียนเต๋าก็ค่อยๆวางหน้ากากลงแล้วถอยห่างออกมาอย่างช้าๆโดยที่พวกของอีกฝ่ายก็ยังคงจ้องไปที่ตนเองไม่ละสายตาจน จีเทียนเต๋าถึงกับต้องกระชับทวนของตนให้แน่นเผื่อที่จะเกิดเรื่องร้ายแรงอะไรจะได้ป้องกันตัวเองได้จากคนพวกนั้น แต่ว่าหลังจากที่จีเทียนเต๋ากำลังคิดว่าจะต้องจัดการกับอีกฝ่ายทั้งหมดนั้นเอง ก็มีชายคนหนึ่งที่อยู่ดีๆไม่รู้ว่าโผล่มาจากไหนก็ตวัดดาบเข้าต่อสู้กับพวก ชายชุดดำเหล่านั้นแต่ว่าเนื่องจากชายหนุ่มที่ตวัดดาบมีเพียงคนเดียวเท่านั้นจึงเริ่มเสียเปรียบพวกของชายชุดดำจน จีเทียนเต๋านั้นคิดว่าถ้าไม่ช่วยชายคนนี้ตนเองคงรู้ผิดแน่จึงร่วมวงเข้าไปในการต่อสู้ครั้งนี้ด้วย หลังจากที่ต่อสู้กันได้สักพักใหญ่นั้น

"วางอาวุทลงซะแล้วพวกเจ้าสองคนจะไปไหนก็ไปแต่จงจำไว้ว่าอย่าได้เที่ยวจับดาบประหารชีวิตของผู้ใดอีก พระเจ้าทรงจะเมตตาต่อผู้อื่นเสมอ ไม่มีคำว่าสายเกินไปสำหรับผู้ที่กลับใจจงทิ้งอาวุทแล้วออกไปใช้ชีวิตใหม่เป็นคนใหม่ที่ดีของสังคมเถอะ พระเจ้าจะอวยพรให้เจ้า"

พร้อมกับที่จีเทียนเต๋าไว้ชีวิตของชายชุดดำ2คนนั้น หลังจากหันไปดูว่า ชายตวัดดาบนั้นสังหารชายชุดดำทั้งหมดแล้วตนเองก็คิ้วขมวดกับความโหดเหี้ยมของอีกฝ่ายที่ฆ่าคนไม่แม้จะกระพริบตาโดยที่บนตัวของชายตวัดดาบนั้นก็เต็มไปด้วยบาดแผลเหมือนกันแต่ยังไม่ถึงกับหนักมาก หลังจากชายตวัดดาบเช็ดเลือดบนดาบเสร็จอีกฝ่ายก็ลงมือรื้อค้นข้าวของจากศพที่มีหน้ากากนั่นทันที หลังจากเจอของแล้วชายคนนั้นก็หันมามองจีเทียนเต๋าก่อนที่จะเดินตรงมาจนทำให้จีเทียนเต๋านั้นต้องจับอาวุทของตนให้แน่นเพื่อเตรียมพร้อมเอาไว้ก่อนจะกล่าวว่า

"ขอบคุณมากขอรับที่ช่วยข้าไว้ ถ้าท่านไม่รังเกียจช่วยรับสิ่งนี้และให้ข้ารับทราบนามของท่านด้วย"

พร้อมที่อีกฝ่ายยื่นเงินให้ตนเองหลายร้อยตำลึง

"ข้ามีนามว่า จีเทียนเต๋าเป็นเพียงนักบวชผเนจรเท่านั้ขอบคุณสำหรับสิ่งของแต่ข้าต้องขอตัวเพื่อเผาพวกเค้าเหล่านี้ให้ดวงวิญญาณพวกเค้าได้มุ่งสู่ไปหาพระเจ้า ไฟอันศักดิ์สิทธิ์จะแผดเผาร่างกายของพวกเค้าเหล่านั้นให้ได้ไปหาพระองค์แล้วท่านเหล่า?"

"ออถ้าเช่นนั้นก็ขอให้ท่านรักษาเนื้อรักษาตัวด้วยหวังว่าในวันหน้าเราคงจะได้เจอกันอีกนะครับ"


หลังจากที่ได้ทราบนามของอีกฝ่ายแบ้วนั้นจีเทียนเต๋าจึงขอตัวอีกฝ่ายเพื่อที่จะไปเผาคนเหล่านั้นให้คืนกลับหาพระองค์ต่อไป

ใช้ลักษณะนิสัยถ่อมตน

+2 point โรลให้เกียติอีกฝ่าย

@Webmaster

Tianzhou ดี

JiTianTao ตอบกลับเมื่อ 2021-9-9 22:41
โรลอีเว้น -เจอคนแปลกหน้า

หลังจากที่อีกฝ่ายรับเงินที่ตนมอบให้ไปแล้วก็พลันยิ้มออกมาก่อนจะได้ยินคำกล่าวแปลกๆที่เขาเหมือนเคยได้ยินชาวกล่าวแถวเฉิงตู

(ชายผู้นี้ต้องมีบางอย่างเกี่ยวข้องกับลัทธินั้นเป็นแน่)

"ข้านั้นมิได้นับถือสิ่งใดขอรับ หากแต่ว่าถ้าวันใดข้านั้นได้รู้ถึงคุณค่าของสิ่งนั้น หวังว่าท่านจะรับข้าคนนี้ด้วยนะขอรับ"

เทียนหลงโค้งคำนับเล็กน้อยหลังกล่าวจบ

"ขอให้ท่านโชคดี"

เทียนหลงกล่าวออกมาก่อนจะเห็นอีกฝ่ายเดินจากไป เขาเองก็มิควรอยู่ที่นี่นานเท่าไหร่นัก เพราะมิงั้นอาจมีพวกนั้นโผล่มาอีกก็ได้

"เพ่ยเอ๋อห์เราไปกันเถอะ"

เทียนหลงกล่าวออกมาก่อนจะจูงมือหญิงสาวขึ้นม้าของตนและควบมันออกจากที่แห่งนี้

Lizixuan ดี

สรรพสัตว์พึ่งพิงองค์โพธิ์สัตว์  ชายพเนจรคิดแผนการ

        หลี่ซีซวนขี่ม้าออกจากฉางอันทันทีที่ได้รับงานและคำอธิบายงานเบื้องต้นมาแล้ว   หนทางจากนี้คือบรรลุงานให้ลุล่วงทุกอย่างจากนี้ผิดพลาดหรือสำเร็จ  ไม่มีสายบังคับบัญชาให้ลงฑัณท์แล้ว   หลี่ซีซวนควบม้าผ่านทั้งเมืองและด่านมาจนถึงเทียนซุยอีกครั้ง  หยุดมาลงที่ด้านหน้าศาลเจ้าร้างที่เดิมเหมือนว่ากลิ่นคาวเลือดตอนนั้นจะหายไปแล้ว  โชคร้ายจริงที่ต้องวาดลวดลายเพลงทวนที่ไม่สันทัด  จัดเจนเท่าเพลงกระบี่  หลี่ซีซวนเดินมานั่งลงตรงประตูด้านหน้าของศาลเจ้า  ปล่อยให้อาชาขาวได้พักทานหญ้าแถวนั้น  สายตาเหม่อมองออกไปแถบทางที่เพิ่งเดินทางมา ไม่รู้ว่าวันข้างหน้ายังจะได้กลับมาที่นี่อีกไหม

   "ข้าเคยได้ยินชื่อต่งจั่งนะ ตอนที่อยู่หลงซี  หลงซี? มันอยู่หลงซีแน่นอน  เส้นทางออกจากเทียนซุยก็ไปหลงซีพอดี"

   หลี่วีซวนยังบ่นพึมพำคนเดียว  เนื่องจากชื่อนี้ได้ยินผ่านหูตอนไปไหว้พระที่พระอารามในเมืองหลงซี  บางคนหรืออาจจะบางกลุ่มบ่นพึมพำไม่ขาดปาก  ซ้ำยังห้ามเอ่ยถึงบ่อยเพราะกลัวจะโดนจับไม่ลงโทษฐานดุหมิ่นและพูดจาไม่ระวังปาก  หลี่ซีซวนลุกขึ้นเดินหันหน้าก้าวเท้าเข้ามากราบพระโพธิสัตว์กวนอิมด้วยความนอบน้อม  ดั่งที่ชาวเมืองจี้โจวกราบพระสังกัจจายน์ด้วยความเลื่อมใส  ศรัทธาฉันนั้น  ใบหน้าเงยสบตากับรูปปั้นองค์พระโพธิสัตว์  ดั่งโปรดสัตว์โดยพระโพธิสัตว์ความมีศีลธรรมและคุณธรรมก่อเกิดโดยมิรู้ตัว  ชั่ว  ดี อย่างไรมันควรจะต้องมีหลักเกณฑ์  หลักใจไว้ด้วยเสมอ  หลี่ซีซวนใช้เสื้อตัวเองเดินเช็ดฐานรูปปั้นพระโพธิสัตว์กวนอิม 3 รอบ กราบอีกครั้ง แล้วเดินทางต่อเข้าหลงซี

ลักษณะนิสัยใจดำ

+35 EXP ทุกครั้งที่โรลเห็นแก่ตัวไม่สนใจใคร