ชื่อทางการ: เว่ย เหลียงชาน
ภูมิลำเนาบ้านเกิด: เขตชวี่โจว เมืองเกาโหยว วันเกิด: ต้นฤดูร้อน วันที่4 เดือนอวู่เยว่ รัชสมัยฮั่นหวนตี้ เหยียนซีศก ปีที่6 ธาตุประจำตัว: ธาตุน้ำ-หยิน
1.รักสัตว์ ชอบเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แก่สัตว์ทั้งหลายแต่ก็จะใช่ว่าทุกตัวหรอกนะ 2.เรียบร้อย พยายามทำอะไรให้มันดูเรียบร้อยทุกอย่าง 3.เอื้อเฝื้อ เป็นคนที่จะพยายามช่วยเหลือผู้คนเท่าที่เขาทำได้
1. สายตาเฉียบแหลม : สายตาที่ทำให้ประเมิณราคาของสิ่งต่างๆได้อย่างรวดเร็วและอีกทั้งยังทำให้สามารถมองได้ชัดเจนในระยะที่ไกลมากยิ่งขึ้น 2. สติไม่เลือนลาง : คงสติไว้ได้และหาทางแก้ไขปัญหาได้อย่างรวดเร็ว 3.ปลอมตัวได้อย่างแนบเนียบอยากที่จะสังเกตุเห็น 4.พูดจาว่านล้อมให้คนเชื่อได้ง่าย
1. ตรวจสอบความเรียบร้อยต่างๆ
เงินก็คือเงิน ทองก็คือทอง แต่หากมีคนที่เชื่อข้าว่าเงิน มีค่ามากกว่าทอง คุณค่าของมันในตลาดจะลดลงอย่างมาก มีชื่อเสียงในด้าน: ช่วยเหลือผู้คนตามเมืองต่างๆ ปณิธาน/อุดมการณ์: จะช่วยเหลือผู้คน ทั้งสามก๊กนี้ให้จนได้ จุดแข็ง: พลังกายที่มากกว่าคนทั่วไป และ การพูดจาหว่านล้อม จุดอ่อน: ความเชื่อใจ และ จิตใจ
ใบหน้า :เรียวมีความน่าเกรงขามเล็กน้อย ร่างกาย :แข็งแรงมีกล้ามเนื้อมากอีกทั้งยังต่อสู้เป็นเล็กน้อยอีกด้วย
เว่ยซาน เขาคือชายที่คยถูกทอดทิ้งแต่ไม่ใช่ครอบครัวที่ทอดทิ้งเขากลับกันเขาแค่เป็นหนึ่งในตระกูลขนาดเล็กตระกูลหนึ่งมาก่อนแต่กลับถูกขับไล่ออกมาเนื่องด้วยความไม่ชอบหน้าของตระกูลอื่น ตระกูลเขาจึงต้องถูกกดดันมากมายดขาจึงตัดสินใจออกจากตระกูลมาใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านหนึ่งแต่กลับถูกทอดทิ้ง ทุกคนเริ่มห่างเหินออกห่าง ถูกมองว่าน่ารังเกลียดเนื่องด้วยมีข่าวเท็จที่ว่าเขาถูกตระกูลของเขาทิ้งเนื่องจากเป็นตัวอัปโชค จึงถูกขับไล่และทอดทิ้ง จึงจำเป็นที่ต้องไปยังหมู่บ้านที่ห่างไกลมายิ่งเพื่อตั้งตัวที่จะเริ่มชีวิตใหม่พร้อมทั้งช่วยเหลือผู้คนไปเรื่อยๆตามหมู่บ้านต่างๆที่ผ่านไปและข่าวเท็จนั้นยังส่งมาไม่ถึงสร้างภาพลักษณ์ที่ดีในสังคมไว้
|