ฉลาด มีทักษะคิดวิเคราะห์ การตัดสินใจต่างๆอยู่ในระดับเหนือคนทั่วไป
คิ้วหงส์ ใบหน้าสะสวย มีโหงวเฮ้งดี ผู้ใดพบเจอต่างชื่นชอบเป็นมิตรง่าย
สายตาสั้น การตั้งใจศึกษาตำราอย่างต่อเนื่องส่งผลกระทบต่อสายตาทำให้สั้นลง
ศาสนา: หนี่ว์กุ้ยเว่ย
ความสามารถพิเศษ: คัดอักษรได้สวย / จดจำได้แม่น ความจำดี / เล่นหมากล้อม /
งานอดิเรก: ศึกษาตำรา / เล่นหมากล้อม / ในบางครั้งก็เล่นกู่ฉินบ้าง แต่ไม่ชำนาญนัก / พูดคุยแลกเปลี่ยนกับเหล่าบัณฑิตหรือผู้มีความรู้
คติประจำใจ: ความรู้ใช้เงินทองซื้อไม่ได้ ต้องใฝ่หาเอาเอง
มีชื่อเสียงในด้าน: กุนซือน้อยแห่งหรูหนาน
ปณิธาน/อุดมการณ์: สร้างแนวคิดการยอมรับให้สตรีมีหน้าที่และบทบาทในแผ่นดินมากขึ้น ยกเลิกกรอบและกฏเกณฑ์ที่จำกัดสตรีบนแผ่นดิน
จุดแข็ง: ปัญญาในการคิด อ่าน วิเคราะห์ / ว่องไวในการคิดคำนวณ และการทูตเจรจา
จุดอ่อน: ไม่ชอบการต่อสู้และความรุนแรง / บุคคลที่มีความใจดี จริงใจ / งานที่ใช้แรงมากไม่เหมาะกับนาง / ขี่ม้าไม่เป็น
ลักษณะทางกายภาพ
สีผิว: ขาวนวลอมเหลือง
สีตา: สีดำ แววตาบ่งบอกถึงความงามแล้วความมุ่งมั่น
สีผม: ดำขลับ ต้องแดดแล้วมีความมันเงา
ใบหน้า: กลมรีกว่าหญิงสาวทั่วไป ดูมีความงดงามและสวยหล่อ ริมฝีปากอิ่ม คิ้วงามโหงวเฮ้งดี
ร่างกาย: สูงกว่าหญิงฮั่นทั่วไปเล็กน้อย หุ่นนางแบบสมส่วน หน้าอกอวบ บ้นท้ายงอนงาม
ประวัติตัวละคร
ภูมิลำเนาเกิดเมืองหรูหนาน นางเกิดในครอบครัวพ่อค้าในเมืองหรูหนาน โดยปกติแล้วนางมีนิสัยที่แปลกกว่าสตรีปกติทั่วไป เป็นคนรักการอ่าน ใฝ่รู้ในสิ่งต่างๆรอบตัว ชอบที่จะศึกษาตำราต่างๆอะไรต่ออะไร รวมถึงตำรากลยุทธการศึกถ้ามีโอกาส ด้วยพฤติกรรมนี้ทำให้ที่บ้านไม่ต้องการให้หญิงสาวศึกษาตำราอะไร แค่จะให้ปฏิบัติตัวตามหลักขงจื้อเท่านั้น นางรู้ดีว่าครอบครัวไม่ต้องการให้นางมีความรู้ จึงแอบศึกษาตำราอย่างลับๆ ด้วยนิสัยชอบใฝ่ตำรานี้เองทำให้นางมีเพื่อนน้อย เพราะมองว่านางไม่ทำตามจารีตนิยมที่สตรีต้องพร้มอที่จะเป็นภรรยาของบุรุษ แต่หญิงสาวไม่เชื่อเช่นนั้น สตรีสามารถทำอะไรได้มากกว่านี้ด้วยซ้ำไป
ต่อมาครอบครัวย้ายถิ่นฐานมาว่านเฉิงเพื่อหลีกหนีอิทธิพลลัทธิไท่ผิงจากฝั่งตะวันออกเพื่อมาตั้งรกรากในเมืองดั่งกล่าว แต่แล้วเวลาผ่านไปโชคไม่ดีที่ว่านเฉิงมีการปลุกระดมนับถือไท่ผิงอย่างเข้มข้น ทำให้ว่านเฉิงตกเป็นเมืองลัทธิไท่ผิงในเวลาอันรวดเร็ว แต่หญิงสาวไม่เชื่อในลัทธินี้เพราะมันสนับสนุนการกดขี่และก่อความไม่สงบ เธอต่อต้านเหมือนกับชาวเมืองส่วนน้อยที่ต่อต้านอีกด้วย แต่ท้ายที่สุดพวกไท่ผิงที่มีมากกว่าก็ย่อมชนะพวกคนที่ต่อต้าน ขับไล่คนเห็นต่างออกจากเมืองว่านเฉิงให้เร่ร่อนนอนข้างถนน ทำให้หญิงสาวพลัดพรากจากครอบครัวนับแต่ตอนนั้น ไม่รู้เป็นตายร้ายดีอย่างไร ทำให้เธอต้องเร่ร่อนมากับกลุ่มชาวเมืองที่โดนขับไล่ออกมาจากว่านเฉิงจำนวนห้าพันคน กับเมืองซินเย่ใกล้เคียงก็ไม่ต้อนรับชาวเมืองที่หลบหนีด้วย จึงต้องจำใจอาศัยอยู่นอกเมืองซินเย่กับชาวเมืองอีกห้าพันคนนานนับเดือน
ต่อมา ชาวบ้านทั้งห้าพันรวมตัวเธอได้รับการช่วยเหลือโดยเจ้าเมืองสตรีสกุลสวีให้มาอยู่ที่เมืองโผหยางฝั่งเจียงหนาน แล้วตัวเจ้าเมืองสวีมีแนวคิดเชิดชูสตรีด้วย ทำให้เธอที่มองหาคนที่แนวคิดเดียวกันกับเธอมีความมั่นใจมากขึ้น ว่าจะต้องสร้างการยอมรับสตรีบนแผ่นดินนี้ได้แน่นอน ทำให้เธอเลือกที่จะคล้อยตามแนวคิดของเจ้าเมืองสวีนี้อย่างต่อเนื่อง…