ชื่อทางการ: มู่ชิงเทียน ชื่อรอง: หมิงเล่อ เพศ: ชาย เชื้อชาติ: ฮั่น ภูมิลำเนาบ้านเกิด: เมืองซานซุย วันเกิด: 22 เมษายน เจี้ยนเหอศกที่ 2 ธาตุประจำตัว: ธาตุดินหยาง ปีนักษัตรประจำตัว: ชวด ส่วนสูง (cm): 400 ซม. น้ำหนัก (kg): 207 กก. โรคประจำตัว:-
ชื่อบิดา: ไม่ทราบ ชื่อมารดา: ไม่ทราบ
ลักษณะนิสัยกายภาพ:
อุปนิสัยตัวละคร: เป็นคนรักสงบ อ่อนโยน มีความเมตตาปราณีต่อทุกสิ่ง เป็นคนอ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแอ เมื่อถึงเวลาจริงจัง จะเป็นคนที่น่าเกรงขามไม่น้อย เป็นคนที่น่ากลัวเป็นมีสมาธิแต่ก็น้อยคนนักที่จะได้เห็นเพราะเป็นคนวอกแวก พูดน้อยถึงไม่พูดเลย เอื่อยเฉื่อย ไฝ่รู้ ไม่ชอบการเรียนรู้ แต่ชอบหาความรู้ ชอบหาคำตอบที่ตนเองสงสัย ไม่ได้คำตอบก็จะหาจนกว่าจะได้คำตอบที่แท้จริง ลักษณะนิสัยแต่กำเนิด
ศาสนา: พุทธ ความสามารถพิเศษ: รอบรู้ / แข็งแรง / อึด ถึก ทน งานอดิเรก: สวดมนต์ นั่งสมาธิ อ่านหนังสือ (พระไตรปิฎกในบางครั้ง) เดินทางไปแสวงบุญในศาสนสถานต่างๆในต้าฮั่น คติประจำใจ: โลกนี้ไม่มีอะไรใหม่ / ทุกสิ่งอย่างล้วนเกิดแต่เหตุ / ไร้ซึ่งกิเลส ก็ไร้ซึ่งความทุกข์ มีชื่อเสียงในด้าน: เตวาจิกอุบาสก / ผู้ได้รับการอุปถัมภ์จากเทวดา ปณิธาน/อุดมการณ์: ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาโดยที่ไม่จำเป็นต้องเข้าสู่ร่มผ้ากาสาวพัสตร์ / มีชีวิตอยู่ให้ยืนยาวที่สุดเท่าที่จตะทำได้
จุดแข็ง: แข็งแรง สุขุม รอบรู้ เด็ดเดี่ยว จุดอ่อน: เชื่องช้า มองโลกในแง่ดีเกินไป รูปร่างน่ากลัว
ลักษณะทางกายภาพ สีผิว : สีขาวซีด สีตา : สีแดงทับทิม สีผม : สีขาว ใบหน้า : เรียวยาวได้รูป ร่างกาย : สูงใหญ่ผิดมนุษย์ ร่างกายสมบูรณ์
ประวัติตัวละคร มู่ชิงเทียน เมื่อพูดถึงชื่อนี้แล้วคงจะไม่มีใครไม่รู้จัก ด้วยร่างกายที่ใหญ่โตเป็นเอกลักษณ์ ใสหน้ากากยักษ์สีแดงปกปิดใบหน้าของเขา ชุดผ้าคลุมสีขาวนวลที่ปกคุลมไปทั่วร่างกายจนชายผ้าห้อยลงมาเกือบลากพื้น ในมือกำลูกประคำสีขาวประณีตอยู่ในมือ ชวนให้ศรัทธา “มู่ชิงเทียน” มีนามทางการว่า”หมิงเล่อ” ชายร่างใหญ่ยักษ์ ไร้ซึ่งที่มาที่ไป เขาเป็นผู้แสวงบุญที่ไม่ค่อยเจอเรื่องวุ่นวายของสงครามที่กำลังคุกรุ่นอยู่ในขณะนี้ เหมือนกับว่าตัวเขานั้นแสวงหาความสงบได้ผิดที่ผิดทางไม่น้อย เชานั้นทำตัวเหมือนคนพเนจร เทียวไปเทียวมาเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมาย ซึ่งน่าแปลกที่เขานั้นแทบจะไม่ได้รับความเดือดร้อนจากสงครามในดินแดนไหนๆเลยที่เขาเดินทางไป มีเพียงแค่ความเดือดร้อนของหมู่บ้านต่างที่ได้รับผลกระทบจากสงคราม เขานั้นรักสงบ ไม่ประสงค์การรบราฆ่าฟัน บางครั้งเขาเองก็สามารถเจรจากับเหล่าทหารให้ช่วยเว้นจากหมู่บ้านที่เขาอยู่ได้ ซึ่งผลของมันก็ได้ผลบ้าง ไม่ได้ผลบ้าง สิ่งที่ทำได้ก็มีเพียงแค่การปก้ปัญหาเฉพาะหน้าเท่านั้น เพื่อไม่ต้องเกิดความสูญเสียของชีวิตผู้คน
แม้ว่าเขานั้นจะดูตัวใหญ่เกินกว่าคนทั่วไปหลายเท่า แต่ตัวของเขานั้นไม่ต้องการหรือประสงค์การรบราฆ่าฟันกันแม้แต่น้อย สิ่งที่เขานั้นทำและมีความสุข คือการได้สร้างความดี สั่งสมบุญกุศล และได้ช่วยเหลือผู้คนที่ต้องการความช่วยเหลือ ด้วยกำลังทรัพย์บ้าง ด้วยกำลังสติปัญญาบ้าง และมักจะชอบนั่งแผ่เมตตาให้แก่สรรพสัตย์ท้งหลายที่เขานั้นเข้าไปเยือน จิตใจของเขาจึงมีเพียงแค่ความอ่อนโยน ไร้ซึ่งความพยาบาท เขามักจะเล่าชาดกและประวัติของพระศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าให้กับผู้คนได้ฟัง แม้จะมีคนฟังไม่มาก แต่เขาก็รู้สึกดีไม่น้อยที่ได้ทำ
ไม่มีใครรู้ว่าเขาเกิดมาจากไหน บุพการีคือใคร อาศัยอยู่ที่แห่งไหนกัน ไม่มีใครทราบเรื่องเหล่านี้ เครือญาติของมู่ชิงเทียนนั้นยิ่งไม่ต้องกล่าวถึง ไม่มีใครรู้จักในฐานะญาติหรือสหายเลยแม้แต่น้อย นั่นทำให้มันเป็นความลับที่ยากจะรู้ สิ่งที่ผู้คนรับรู้ได้จากเขานั้น คือสิ่งที่เขานำมาเผยแผ่ให้กับผู้คนที่กำลังมีความทุกข์กายทุกข์ใจ จนเมื่อทุกอย่างดีขึ้น เขานั้นก็จะหายตัวไป ไม่มีแม้แต่คำลา
มีคนที่พอจะรู้ว่าที่อาศัยของเขาอยู่ในเขตป่าของเขาหัวซาน ซึ่งนั่นเป็นเพียงการคาเดาจากผู้คน เพราะมีผู้คนเห็นเขาเดินทางมาที่นี่อยู่บ่อยครั้ง ซึ่งที่นั่นใกล้กับยอดระเบียงเมฆา เป็นที่สำหรับผู้แสวงบุญที่มักไม่ค่อยอยู่เป็นหลักแหล่ง คนมักจะรู้จักก็คือในเขตป่าแห่งนี้ เพียงแต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปเหตุเพราะกลัวว่าจะหลงป่า ผู้คนต่างพากันเข้าใจว่า ด้วยร่างกายที่สูงใหญ่ของเขานั้นทำให้เขาไม่สามารถใช้ชีวิตกับคนทั่วไปได้ เขาจึงได้เข้าป่ามาและได้สร้างอารามแห่งนึงเอาไว้เป็นที่ปฏิบัติธรรมและพักผ่อน รวมถึงเอาไว้ให้พระธุดงค์ที่เข้ามาได้พักผ่อน
หากนี่คือสนามรบ มู่ชิงเทียนก็คงไม่ต่างอะไรกับหมอที่คอยดูแลคนเจ็บจากสนามรบ หากแต่เขานั้นช่วยเยียวยาได้ทั้งกายและใจ และเมื่อทุกอย่างเริ่มดีขึ้น เขานั้นจะหายตัวไป และไม่มีใครเห็นเขาอีกเลย…
| 
[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2022-5-1 18:30:32
