[นอกเมืองหรูหนาน] ป่าเป่ยปิงเซียว

Chenhuajia ดี

เดินทางผ่านหรูหนาน

หลังจากขี้ออกจากภัตตาคารมานางจึงเริ่มเดินทางไปพร้อมกล่องลังนั้นโดยเดินทางผ่านป่าใหญ่แห่งหนึ่งซึ่งตนก็ไม่รู้ว่ามันคือปลาอะไรหรอก แต่ก็เดินผ่านมาจนได้ หลังจากนั้นนางก็พบสมุนไพรป่ามากมายพาลพาอยากเก็บทีเดียวแต่ว่าต้องทำภารกิจของตนเองให้เสร็จก่อนจึงคิดว่าจะค่อยมาเก็บตอนทำภารกิจเสร็จสิ้นดีกว่า

จากนั้นหญิงสาวก็เดินผ่านไปจากจุดนั้นแล้วก็เดินตรงไปตามทางป่าที่คดเคี้ยวดูจะมีสัตว์ดุร้ายมากมายแต่ว่าหญิงสาวก็ยังไม่พบพวกมันเลยเจอแต่เพียงกระต่ายป่าหรือสัตว์ตัวเล็กๆเพียงเท่านั้น

หญิงสาวเดินมั่วไปบ้างไปซ้ายบ้างขวาบ้างตามประสาคนไม่เคยมา เจอกับชาวบ้านก็ทักถามทางบ้างเป็นบางครั้งบางคราว จนได้มาพบกับอีกเมืองหนึ่งที่ตนเองต้องเดินผ่านไปอีกทาง

JiTianTao ดี

โรลเดินทางกันต่อไปนะวัยรุ่น

ขบวนเสบียงของพวกจีเทียนเต๋านั้นก็ยังคงเดินทางกันต่อไปโดยที่คราวนี้นั้นพวกตนเองก็จะผ่านเส้นทางป่าไปกันแบบนั้นโดยที่ถ้าไม่จำเป็นจริงๆก็จะไม่เลือกใช้เส้นทางที่จำเป็นที่จะต้องผ่านในเมืองหรือว่าเส้นทางที่จะต้องผ่านผู้คนมากมายเพราะว่าการเดินทางแบบนั้นล้วนแล้วแต่จะทำให้การเดินทางนั้นมีความล่าช้ามากขึ้นแต่ว่าถัามันจำเป็นจริงๆพวกของตนเองก็คงจะต้องเลือกเส้นทางเหล่านั้นในการใช้งานเพราะมันคงไม่มีเส้นทางไหนที่จะสามารถใช้งานได้อีกแบบนั้น

"ท่านจีคิดว่าพวกเรานั้นจะเดินทางไปถึงจุดหมายปลายทางของพวกเราอีกไกลไหมขอรับแบบนั้น"

"อีกไกลอยู่นะขอรับสำหรับเส้นทางนี้ในการใช้งานโดยที่การเลือกเส้นทางเหล่านี้นั้นก็ล้วนแล้วแต่จะพยายามเลือกเส้นทางที่พวกเรานั้นจะใช้เวลาในการเดินทางนั้นให้น้อยที่สุดก็เพื่อความปลอดภัยของพวกเราด้วยแบบนั้น"

"ท่านจีนั้นพอจะรู้ข่าวสารเรื่องราวต่างๆของของแผ่นดินหรือไม่กันหรอขอรับข้านั้นอยากรู้ว่าโลกราวภายนอกนั้นเป็นอย่างไรบ้างตัวของข้าก็เคยไปมาแค่ในเขตของปาสู่เท่านั้นเองขอรับ"

"ข้านั้นก็เพียงแค่พอรู้เรื่องราวบางเรื่องก็เท่านั้นเองขอรับสำหรับตอนนี้นั้นพวกโจรผ้าเหลืองนั้นก็ยังคงแข็งแกร่งอยู่เหมือนเดิมโดยที่ตอนนี้เริ่มมีข่าวต่างๆนั้นออกมาว่าเหล่าเจ้าเมืองต่างๆเริ่มที่จะช่วยเหลือราชสำนักแล้วจากการที่เริ่มการโจมตีพวกโจรจากตอนแรกที่พวกเหล่าเจ้าเมืองต่างๆนั้นก็นิ่งเฉยเสียอย่างงั้นก็ถือว่าเป็นเรื่องราวที่มีทั้งดีและก็ไม่ดีปะปนกันไปแบบนั้นล่ะขอรับ"

"แบบนี้ก็ดีต่อผู้คนอย่างงั้นใช่หรือไม่กันขอรับท่านจีโดยที่พวกเรานั้นก็จะได้กำจัดเหล่าโจรผ้าเหลืองได้อย่างสบายใจได้เสียทีแบบนั้น"

"มันก็ไม่แน่นอนหรอกนะขอรับว่าเรื่องราวต่างๆนั้นจะเป็นไปตามที่พวกเรานั้นต้องการหรือไม่กันแบบนั้นเพราะว่าข้านั้นเชื่อว่าเหล่าเจ้าเมืองต่างๆก็ล้วนแล้วแต่ไม่ได้มีเพียงแค่คนดีเท่านั้นหรอกนะขอรับแต่ว่าก็ยังคงมีเหล่าเจ้าเมืองอีกมากมายที่สนใจแต่ผลประโยชน์ส่วนตนกันแบบนั้นทำให้ผู้คนมากมายต้องทนทุกข์มากยิ่งหว่าเหล่าพวกโจรผ้าเหลืองอีกแบบนั้นนะขอรับ"

"ช่างน่ากลัวยิ่งนักจริงๆข้านั้นขอให้มีเหล่าเจ้าเมืองดีๆเป็นจำนวนมากดีกว่าที่จะมีเหล่าเจ้าเมืองเลวๆเหล่านั้น"

"ข้าก็หวังว่าจะมีแบบนั้นนะขอรับเห้อถ้าแผ่นดินของพวกเรานั้นล้วนแล้วแต่มีเจ้าเมืองดีๆล่ะก็แผ่นดินก็คงจะดีขึ้นมากกว่านี้อย่างแน่นอนชอรับแต่ว่ามันก็คงจะไม่มีทางเป็นไปอย่างที่ตัวของข้านั้นคิดได้หรอกแบบนั้นขอรับเพราะว่าไม่ว่ายังไงพวกเราก็คงไม่มีทางได้คนดีๆหรือว่าเจ้าเมืองที่มีคุณธรรมนั้นมาเป็นจำนวนมากได้แบบนั้นในยุคนี้"

JiTianTao ดี

โรลกลับเถอะรีบกลับกันนะ

"ตอนนี้คนในกลุ่มของพวกเรานั้นไม่ได้เป็นอะไรใช่หรือไม่กันขอรับแบบนั้นข้านั้นก็เป็นห่วงกลัวว่าพวกเค้าเหล่านั้นจะเป็นอะไรกันเช่น การเจ็บป่วยการไม่สบายแบบนั้นโดยที่ตัวของข้านั้นก็ไม่ได้อยากที่จะให้พวกเค้านั้นเป็นอะไรเลยแบบนั้นเพราะการเจ็บป่วยระหว่างการเดินทางนั้นมันไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิดเดียวมันจะส่งผลแย่เสียมากกว่า แต่ว่าเรื่องแบบนี้นั้นมันห้ามกันไม่ได้หรอกขอรับข้าก็เข้าใจเลยอยากที่จะถามท่านก่อนว่าตอนนี้นั้นคนของกลุ่มพวกเรานั้นยังไม่มีใครเป็นอะไรหรือว่ายังสบายดีปกติกันอยู่ทุกคนใช่หรือไม่กันขอรับแบบนั่น"

"สบายดีกันทุกคนขอรับท่านจีโดยที่พวกเรานี้นั้นต่างก็สบายดีกันทั้งนั้นไม่ได้มีใครหรือว่าผู้ใดนั้นป่วยหรือว่าบาดเจ็บกันเลยขอรับ"

"ถือว่าเป็นข่าวที่ดีอย่างยิ่งที่พวกเรานั้นไม่ได้มีใครบาดเจ็บหรือว่าจะต้องล้มป่วยลงแบบนั้น ถ้ายังไงข้าก็จะต้องขอฝากท่านนั้นในการดูแลพวกเค้าเหล่านั้นด้วยนะขอรับโดยที่ถ้าเกิดพวกเราก่อนที่จะถึงเมืองเฉินตูนั้นข้าก็จะให้พวกเค้าได้กินอาหารกันเสียก่อนแบบนั้นก่อนที่พวกเราจะเดินทางถึงเมืองเฉินตูกันให้พวกเค้าได้กินกันอย่างเต็มที่เลยนะขอรับก็ถือว่าเป็นการเลี้ยงฉลองที่พวกเรานั้นขนส่งสเบียงอาหารเหล่านี้ได้เสร็จเรียบร้อยแล้วนั้นเอง"

"มันจะไม่เป็นอะไรแน่หรือขอรับอย่างงั้นข้าหมายความว่าพวกเรานั้นจะไม่ทำให้ตัวของท่านจีนั้นเสียเงินทองเป็นจำนวนมากอย่างงั้นหรือขอรับ"

"ท่านอย่าได้คิดมากหรือว่ากังวลเลยขอรับสำหรับตัวของข้านั้นเรื่องแค่นี้ถือว่าเล็กน้อยมากจริงๆที่จะทำโดยที่มีเรื่องอีกมากมายที่น่ากังวลยิ่งกว่าอีกนะขอรับ"

"ยังข้าก็เป็นเพียงทหารชั้นผู้น้อยคงจะไม่สามารุช่วยเหลืออะไรท่านจีได้มากมายนักแต่ว่ายังไงตัวของข้านั้นก็จะพยายามอย่างเต็มที่สำหรับการช่วยเหลือท่านในอนาคตนี้อย่างแน่นอนขอรับ"

"อย่าคิดมากเลยขอรับคนเรานั้นยังไงก็มีหนทางของตัวเองทั้นนั้นโดยที่ขอเพียงแค่เรายังมีชีวิตอยู่ก็สามารถที่จะทำประโยชน์อะไรได้มากมายเลยล่ะขอรับเพราะแบบนั้นอย่าได้ท้อต่อโชคชะตาของตัวเองแบบนั้นเพราะว่ายังไงตัวของเราเท่านั้นที่จะสามารถจะลิขิตชะตาของตัวเองได้นะขอรับ"